Kaszel kenelowy u psa

Jest to choroba określana powszechnie jako kaszel psiarniowy – nazwa wzięła się stąd, że zapalenie tchawicy i oskrzeli jest silnie zakaźne i rozprzestrzenia się na dużą skale w skupiskach psów, np. w hotelach dla zwierząt bądź właśnie w schroniskach.
W artykule przeczytasz

Czym jest kaszel kenelowy?
Kaszel kenelowy to infekcja dróg oddechowych występująca u psów. Jest podobna do ludzkiego przeziębienia – jej nasilenie może być różne, a za rozwój zespołu objawów mogą odpowiadać różne drobnoustroje. Wśród nich w literaturze weterynaryjnej wskazuje się przyczyny:
- Wirusowe – wirus nosówki psów (canine distemper virus), adenowirus typ 2 (canine adenovirus-2), wirus parainfluenzy psów (canine parainfluenza virus), koronawirus oddechowy psów (canine respiratory coronavirus), reowirus psów (canine reovirus), herpeswirus psów typ 1 (canine herpesvirus-1), wirus grypy psów (canine influenza virus), bocawirus psów (canine bocavirus), hepacivirus psów (canine hepacivirus), pneumowirus psów (canine pneumovirus).
- Bakteryjne – Bordetella bronchiseptica (nawet bez współwystępowania innych czynników zakaźnych układu oddechowego) może wywołać objawy kliniczne nie do odróżnienia od tych, które powodują inne bakterie.
Równie prawdopodobne patogeny to: Pseudomonas, Escherichia coli, Klebsiella, Pasteurella, Streptococcus, Mycoplasma oraz inne gatunki.
Po czym poznać, że pies ma kaszel kenelowy?
Kaszel kenelowy charakteryzuje się suchym, gwałtownym i napadowym kaszlem, po którym pies może się krztusić, a nawet mieć odruchy wymiotne. Kaszel tego typy może się nasilać na skutek suchego powietrza, po wysiłku, a także w czasie omacywania tchawicy.
Chorobie tej towarzyszy często wypływ z nosa i worków spojówkowych.
Co ciekawe, gorączka, posmutnienie bądź inne objawy ogólne zwykle nie występują.
U psów z ostrym kaszlem kenelowym może wystąpić utrata apetytu, letarg, trudności z oddychaniem, odkrztuszanie krwią oraz gorączka. Kaszel jest wilgotny i produktywny (czyli z odkrztuszaniem wydzieliny). Podczas osłuchiwania płuc mogą występować nasilenie normalnych szmerów oddechowych, krótkie, szorstkie dźwięki (tzw. trzeszczenia), a rzadziej również świsty lub piski (tzw. świsty oskrzelowe)
Jak pies może zarazić się kaszlem psiarniowym?
- Pobyt w miejscach z wieloma psami (np. hotele, schroniska, sklepy zoologiczne, ośrodki szkoleniowe)
- Przeludnione warunki lub niska higiena w miejscu przebywania psa
- Utajone choroby układu oddechowego (np. przewlekłe zapalenie oskrzeli, wady rozwojowe dróg oddechowych)
Diagnoza
Rozpoznanie stawia się zwykle na podstawie wywiadu klinicznego. Udział psa w wystawach bądź pobyt w hotelu dla zwierząt mogą być wskazówką, że zwierzę miało kontakt z patogenami.
W rozpoznaniu różnicowym lekarz weterynarii musi wykluczyć przede wszystkim nosówkę, pasożytnicze zapalenie oskrzeli, a także przewlekłą niewydolność krążenia.
Jak leczyć kaszel kenelowy u psa?
Przy niepowikłanym kaszlu kenelowym pies może nie wymagać leczenia farmakologicznego – kluczowe będzie podejście opiekuna: zapewnienie psu spokoju w ciepłym pomieszczeniu z wilgotnym powietrzem, zwolnienie zwierzęcia z wysiłku i odseparowanie go od innych zwierząt.
Lekarz może jednak zalecić osłonę antybiotykami. Przy występowaniu suchego kaszlu celowe jest podawanie leków wykrztuśnych, które najlepiej działają po nawodnieniu zwierzęcia. Przy silnym kaszlu konieczne może być podanie leków łagodzących kaszel oraz rozszerzających oskrzela – decyzję może podjąć tylko lekarz weterynarii.
Czy warto szczepić psa na kaszel kenelowy?
W profilaktyce kaszlu kenelowego istnieją szczepienia, przede wszystkim przeciw zarazkom, które najczęściej wywołują tą chorobę.
- Szczepienia podstawowe, takie jak żywa atenuowana szczepionka przeciwko CDV (wirus nosówki) oraz CAV-2 (adenowirus typu 2), zapewniają skuteczną ochronę — szczepienie można rozpocząć już od 6. tygodnia życia, a następnie powtarzać co 2–4 tygodnie.
- Szczepionka przeciwko Bordetella bronchiseptica i wirusowi parainfluenzy psów – można ją podać szczeniętom donosowo lub doustnie (na dziąsła) już w wieku 2–4 tygodni, bez ryzyka zakłócenia przez przeciwciała matczyne; dalsze dawki powinny być podawane zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii.
Szczepienie psów dorosłych można przeprowadzić jednorazową szczepionką donosową, równolegle z innymi szczepieniami, jeśli zaleci to weterynarz.
FAQs
Ile trwa leczenie kaszlu kenelowego?
Kaszel kenelowy, przy wprowadzeniu szybkiego i trafnego leczenia trwa zwykle od 7 do 14 dni. Jeśli nie dojdzie do ostrego zapalenia oskrzeli, to choroba ma tendencję do samoistnego ustąpienia.
Czy pies może zarazić człowieka kaszlem kenelowym?
Kaszel kenelowy u psów wywoływany jest przez specyficzne dla psów wirusy i bakterie (np. Bordetella bronchiseptica, wirus parainfluenzy psów, adenowirus typu 2), które nie są przystosowane do infekowania ludzi.
Czy kaszel kenelowy może się powtarzać?
Pies może zarazić się kaszlem kenelowym wielokrotnie – nawet jeśli przeszedł tę chorobę wcześniej lub był szczepiony. Szczepienie nie daje 100% ochrony, ale łagodzi przebieg choroby.
Czy pies po szczepieniu może nadal przenosić wirusa?
Niektóre psy szczepione mogą nosić wirusa bez objawów i – w sprzyjających warunkach – przekazać go innym psom. Dlatego przy dużych skupiskach psów warto mimo wszystko zachować ostrożność.
Źródła
T. Frymus, Choroby zakaźne psów, wyd. SI-MA, Warszawa 1999.
Kennel cough, https://emergencyvethospital.com.au/wp-content/uploads/2019/06/EVH-Infectious-Canine-Tracheobronchitis-Handout-2019-220519-web.pdf?utm_source=chatgpt.com (dostęp: 17.06.2025).

dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.
