Canicross – na czym polega ten psi sport?

Canicross to dyscyplina sportowa, która wywodzi się ze skijöringu, gdzie pies ciągnie za sobą narciarza. Pierwsze zawody odbyły się we Francji w latach 70. XX wieku. Obie dyscypliny mają swoje źródła w pracy psów z krajów północy, które zaprzęgnięte do sań, wykonują do dzisiaj obowiązki względem mieszkańców Skandynawii.

Zarówno w Polsce, gdzie regulamin canicrossu opracował Polski Związek Sportu Psich Zaprzęgów, tak w innych krajach Europy: Niemcy, Belgia, Holandia, Francja, Włochy ten psi sport cieszy się rosnącą popularnością.

Pierwsze Mistrzostwa Świata w Canicross odbyły się w 2002 roku w Ravennie we Włoszech. Chcesz poznać więcej informacji o tym psim sporcie? Zapraszam do lektury

Na czym polega canicross?

Canicross to dyscyplina psich sportów, która wywodzi się ze sportów zaprzęgowych. W przypadku canicrossu zaprzęg składa się z zawodnika, poruszającego się pieszo i psa, który jest połączony z zawodnikiem uprzężą na elastycznej linie, której długość po rozciągnięciu nie może przekroczyć 2,5 metra.

Wobec tego, że jest to pociągowa dyscyplina psich sportów, to zgodnie z regulaminem: zawodnik biegnie za psem. Wyprzedzanie psa, ciągnięcie go czy zmuszanie do poruszania się na przód jest zabronione. Jeśli pies nie chce lub nie może dalej biec z jakiegokolwiek powodu, zawodnikowi nie wolno kontynuować etapu.

Jaki pies do canicrossu?

Canicross to sport, w którym mogą uczestniczyć wszystkie rasy psów, dla których wysiłek biegowy nie wiążę się z zagrożeniem dla zdrowia. Z całą pewnością sportu tego nie powinny uprawiać psy ras brachycefalicznych. Z drugiej strony psami stworzonymi do canicrossu są psy pociągowe, gończe i myśliwskie.

Rasy psów w szczególności nadające się do canicrossu

Husky syberyjski
Alaskan husky
Alaskan malamute
Samojed
Kanadyjski pies eskimoski
Pies grenlandzki
Łajki
Greyster
Eurodog

Rasy tych psów uwielbiają ruch, są stworzone do rywalizacji i mają predyspozycje fizyczne do wygrywania, podczas takich zawodów.

Oczywiście inne rasy psów, jeżeli zdrowie im na to pozwala, również mogą brać udział w zawodach canicross.

Pies do canicrossu – o czym jeszcze pamiętać

Poza tym, że pies trenujący canicross powinien być dojrzały fizycznie musi być zdrowy, silny i odpowiednio duży, by dał radę ciągnąć człowieka. Zaleca się, by pies ważył minimum 12 kilogramów. Przed rozpoczęciem treningów należy udać się do lekarza weterynarii, który wykona niezbędne badania np. RTG na obecność dysplazji stawów biodrowych.

Jaki sprzęt do canicrossu?

Podstawowe wyposażenie psa do canicrossu to dobrej jakości uprząż, w której szelki będą dopasowane w taki sposób, by nie krępować ruchów psa podczas biegania i umożliwiać mu swobodne oddychanie. Szelki powinny być połączone z biegaczem za pomocą amortyzowanej linki, która w rozciągnięciu nie powinna być dłuższa niż 2,5 metra.

W przypadku biegacza najważniejszy będzie pas biodrowy o minimalnej szerokości 7 cm w strefie kręgosłupa z hakiem antypanicznym oraz buty, które będą miał antypoślizgową powierzchnię i nie będą niebezpieczne dla psa – buty nie mogą mieć protektorów.

Jak zacząć canicross?

Bieganie z psem powinno być przyjemnością dla całego zaprzęgu. By biegać bezpiecznie pamiętaj o kilku zasadach:

Treningi canicross powinny być wykonywane z psami dorosłymi. Tylko dorosły pies, którego kościec jest już ukształtowany może bezpiecznie trenować sporty wyczynowe. Szczenięta są pod tym względem bardzo mocno podatne na kontuzje, co może zakończyć karierę zwierzęcia w psich sportach, zanim w ogóle ona się zacznie.
Ambicje opiekuna nie mogą być szkodliwe dla zwierzęcia. Trening musi być dostosowany do możliwości psa, a nie na odwrót.
Dystans biegu powinien również być dopasowany do psa. Husky syberyjski będzie miał większe możliwości niż np. dalmatyńczyk. Dystans treningu zwiększaj stopniowo, by nie przeforsować psa. Na początku najlepiej jednak wybrać 1-2 km trasę z możliwie równą nawierzchnią, ale nie utwardzoną.
Biegaj z psem na nieutwardzonych powierzchniach, by uniknąć kontuzji.
Pies powinien mieć opanowany trening posłuszeństwa i znać komendy: prawe, lewo, naprzód, stój, finisz.
Na 2 godziny przed rozpoczęciem treningu i 2 godziny po nim pies nie powinien być karmiony, by uniknąć rozszerzenia i skrętu żołądka.
Przed treningiem pies powinien jednak zostać dobrze nawodniony. Po wysiłku pies może dostać napój izotoniczny dla zwierząt.
Przed rozpoczęciem treningu zawsze przeprowadź z psem rozgrzewkę. Wykonaj z psem slalomy, kółka oraz krótkie i dynamiczne rozbiegnięcia, by rozgrzać wszystkie możliwe partie mięśni.
Po zakończeniu treningu wykonaj rozciąganie dla siebie i psa.
Trenuj, gdy temperatura nie przekracza 20 st. C., by nie przegrzać psa, który może dostać udaru cieplnego.

Canicross i dogtrekking – co mają wspólnego a czym się różnią

Zarówno canicross, jak i dogtrekking wymagają sprzętowego zaplecza. Elementami wspólnymi obu sportów są:

Szelki dla psa
Linka / smycz
Pas biodrowych dla opiekuna

Obydwa sporty uprawia się na świeżym powietrzu, i w obu przypadkach z psem startuje również człowiek.

Różnica pomiędzy canicrossem a dogtrekkingiem wynika z długości tras i idei zawodów.

Biorąc udział w zawodach dogtrekkingu, można zapisać się na trzy długości tras. Najkrótsza trasa dotrekkingowa liczy 10-15 km, jest to trasa mini. Kolejną trasą, bardziej wymagającą, średniej długości jest dystans mid o długości 25-30 km oraz najdłuższa to trasa long obejmująca dystans 40-50 km. Podczas wyścigu canicross najdłuższy dystans ma od 10 do 12 km, jednak częściej spotyka się trasy krótsze – 2 lub 5 km.

Podstawową różnicą między canicrossem a dogtrekkingiem jest zatem długość trasy, rodzaj trasy (górska lub leśna w dogtrekkingu) oraz wplecione w ten psi sport akcenty marszu na orientację.

Trasy w canicrossie

Typowe trasy w canicrossie prowadzą po zróżnicowanym terenie, mogą to być łąki, lasy, tereny pagórkowate, ale także parki. Oznaczenia tras wyznacza się za pomocą czerwonych znaków, te postawione po prawej stronie ścieżki, wskazują na konieczność skrętu w prawo, a to po lewej na skręt w lewo. Niebieski oznakowanie oznacza, że zaprzęg znajduje się na trasie, żółte oznaczają miejsca niebezpieczne.

Kategorie wiekowe zawodów

W canicross obowiązuje 6 kategorii wiekowych dla kobiet i mężczyzn.

Młodzicy 12-13** lat	Dziewczęta maks. 2 km	Chłopcy maks. 2 km
Juniorzy młodsi 14-15** lat	Dziewczęta maks. 3 km	Chłopcy maks. 3 km
Juniorzy starsi16-17** lat	Dziewczęta maks. 5 km	Chłopcy maks. 5 km
Seniorzy * 18-39** lat	K 1,5-10 km	M 1,5-10 km
Seniorzy starsi40-49*lat	K 1,5-10 km	M 1,5-10 km
Weterani* 50 lat i więcej	K 1,5-10 km	M 1,5-10 km

* podział fakultatywny; ** do końca sezonu, w którym maszer kończy dany wiek

Zawodnicy niepełnoletni mogą brać udział w wyścigach wyłącznie za zgodą opiekunów prawnych. W kategoriach wiekowych dzieci młodszych i starszych zaleca się, by dziecku towarzyszył na trasie opiekun. Opiekun może być przypięty za pomocą linki lub smyczy do uprzęży psa, nie może jednak trzymać dziecka za rękę lub go ciągnąć, czy nieść.

Zasady startu

pojedynczy – zawodnicy startują w równych odstępach czasowych, wynoszących 30 sekund lub 1 minutę
masowy – zawodnicy startują równocześnie. Jeśli ilość zawodników to umożliwia, przeprowadza się jednoczesny start wszystkich z jednej linii. Jeśli nie jest to możliwe organizator ma obowiązek przygotować dwie lub więcej linii startu. Odstęp pomiędzy liniami powinien wynosić 10 metrów
Sygnał startu przy starcie masowym dawany jest dwiema flagami przez startera, który musi stać w miejscu widocznym dla wszystkich zawodników
- Sygnał startu podawany jest w sposób następujący:
  - 1 minutę przed startem pokazuje „1”
  - 30 sekund przed startem starter ustawia ręce nad głową
  - 15 sekund przed startem starter opuszcza ręce do wysokości ramion
  - sygnał start – starter energicznie opuszcza jednocześnie obie ręce
- Bieg na dochodzenie (wyścig musi składać się z co najmniej dwóch etapów)
  - Do pierwszego etapu start jest pojedynczy i odbywa się według normalnych zasad
  - Przy starcie do drugiego etapu zawodnicy startują w odstępach czasowych równych różnicom czasów uzyskanych w poprzednim etapie

Zalety canicross dla psa i opiekuna

to wspólnie i aktywne spędzony czas wolny,
konstruktywnie spędzony czas razem daje obopólną radość,
bieganie z psem motywuje do zachowania aktywności,
aktywność fizyczna chroni psa i opiekuna przed otyłością, poprawia i wzmacnia kondycję,
sporty dla psów budują i umacniają więzi między psem a opiekunem.

Źródło

mushing.pl/include/dokumenty/regulamin_12.pdf

dr Mateusz Karatysz

Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.

Bio autora