Epieski.pl – serwis z poradami dla opiekunów psów

Reklama

Reklama

Karmienie szczeniąt ras dużych i olbrzymich

Jak karmić szczeniaka dużej i olbrzymiej rasy

pixabay.com/photos/dog-bernese-slašnický-puppy-cute-3091319/

W moim bliskim otoczeniu spotkałem przynajmniej dwa psy olbrzymich ras, które od szczeniaka mają problemy z dysplazją stawów. Znając problemy opiekunów tych psów postanowiłem sprawdzić, jak podręcznikowo powinno wyglądać żywienie takiego szczeniaka, by zminimalizować ryzyko wystąpienia chorób układu ruchu.

Według Handa i Pibota schorzenia ortopedyczne powstające w czasie rozwoju szczeniąt dużych i olbrzymi ras, poniżej 1. roku życia, dotyczą aż 22% psów. Około 1/5 z nich to przypadki, gdzie główną przyczyną było niewłaściwe żywienie.

W artykule przeczytasz

Dlaczego duże i olbrzymie psy są narażone na choroby ortopedyczne?

Głównymi przyczynami schorzeń ortopedycznych u psów ras dużych i olbrzymich są czynniki środowiskowe, genetyczne oraz żywienie.

Psy ras dużych i olbrzymich osiągają dojrzałość fizyczną w ciągu 18-24. miesięcy – to zdecydowanie dłużej niż w przypadku ras małych. W tym czasie powiększają one masę swojego ciała ponad 100-krotnie w stosunku do wagi po urodzeniu.

Jeżeli wzrost będzie następował zbyt szybko, np. na skutek dostarczania psu zbyt kalorycznego pożywienia i zbyt dużej ilości wapnia w diecie, dojść może do schorzeń ortopedycznych.

Typowe choroby ortopedyczne psów takich ras to:

  • Dysplazja stawu biodrowego
  • Dysplazja stawu łokciowego
  • Osteochondroza

Główne czynniki ryzyka

W literaturze przedmiotu lekarze weterynarii wskazują na kilka głównych przyczyn, które mogą doprowadzić u psów ras dużych i olbrzymich do problemów ortopedycznych, tj.:

  • Żywienie do woli
  • Przekarmianie
  • Podawanie karmy o zbyt dużej kaloryczności
  • Zbyt duża ilość wapnia w karmie
  • Forsowanie szczeniaka treningami

Poza tym, o czym pisałem już wyżej, w grę wchodzą również czynniki genetyczne – niektóre rasy psów są po prostu narażone bardziej od innych.

Nadmierna ilość energii w okresie wzrostu

U szczeniaków, które otrzymują nadmiernie kaloryczny pokarm w stosunku do ich potrzeb dochodzi do zmian w koncentracji: hormonu wzrostu, T3, T4, insuliny oraz czynnika IGF-1. Prowadzi to do tzw. stresu biochemicznego, który powoduje obniżenie gęstości istoty gąbczastej w obrębie nasad kości długich, która i tak ma u nich wyjściowo niską gęstość w porównaniu do psów ras średnich i małych.

Tempo wzrostu kości u szczeniąt nie jest ponadto adekwatne do przyrostu masy mięśniowej, co zwiększa ryzyko obciążenia układu ruchu i związanych z tym chorób.

Nadmiar wapnia w karmie

Nadmiar wapnia w karmie wyhamowuje jego aktywny transport w organizmie, mimo wszystko na skutek biernego wchłaniania do organizmu psa dostaje się około 30-40% tego pierwiastka ze strawionego pokarmu. Prowadzi to do zmian w obrębie kości i wystąpienia objawów rozwojowych schorzeń ortopedycznych.

Dieta szczeniąt ras dużych i olbrzymich

Poza nadmiarem energii i wapnia na rozwój problemów ortopedycznych wpływa również niewłaściwe zbilansowanie innych składników odżywczych. Niedobór niektórych białek, minerałów i witamin może doprowadzić do zaburzeń wzrostu i rozwoju, które mogą prowadzić do deformacji kości.

Przykładowo, w przypadku diety opartej wyłącznie na mięsie, co prowadzi do niedoboru wapnia, dochodzi do wtórnej żywieniowej nadczynności przytarczyc, która powoduje rozrzedzenie struktur kości i zwiększa ryzyko złamań. Niedobór witaminy D może z kolei doprowadzić do krzywicy u psa o czym napisałem w osobnym artykule.

Energia

Optymalna ilość energii w diecie pozwoli psom dużych i olbrzymich ras na odpowiednio długi okres wzrostu bez jego przyspieszania.

Tabela 1 Zapotrzebowanie energetyczne psów rosnących (kcal/dzień) według Centrum Żywienia Zwierząt Domowych Weltham

Wiek psa w miesiącach

Waga dorosłego psa w kg

1

2

3

4

5

6

9

12

15

18

21

30

570

1050

1550

1900

2100

2280

2000

1700

D

D

D

40

605

1198

1727

2445

2782

3063

2458

2368

D

D

D

50

707

1357

2054

2824

3594

3465

3253

2998

2600

D

D

70

772

1698

2418

3282

3865

3914

3678

3590

3194

3025

D

D – zapotrzebowanie psów dorosłych

               

Wapń

W karmie dla szczeniaków ras dużych i olbrzymich poziom wapnia w suchej masie karmy nie powinien przekraczać 1,2%. Z kolei stosunek wapnia do fosforu nie powinien przekraczać 2:1, przy czym oczekiwany stosunek Ca:P powinien wynosić 1,5-1,1 do 1.

Białko

Rekomendowana zawartość białka w karmie dla psów tych ras powinna wynosić 22-32% w suchej masie.

Miedź

 Zwartość miedzi w diecie rosnących psów ras dużych i olbrzymich powinna wynosić co najmniej 2,7 mg/1000 kcal.

Cynk

Sugerowana przez Centrum Waltham zawartość cynku w kamie psów rosnących powinna wynosić 25 mg/1000 kcal.

Jod

Sugerowana przez Centrum Waltham zawartość jodu w kamie psów rosnących powinna wynosić 0,22 mg/1000 kcal.

Mangan

Zalecana zawartość manganu w karmie powinna być wyższa niż 1,4mg/1000 kcal.

Witaminy

W diecie szczeniąt rosnących dużych i olbrzymich ras psów ważny jest prawidłowy poziom witaminy D, która jest niezbędna do prawidłowej homeostazy wapnia i w procesach kostnienia szkieletu. Zalecana zawartość witaminy D według Centrum Waltham dla psów rosnących to 136 IU/1000 kcal.

Witamina A bierze udział w przebudowie kości, a jej optymalna zawartość sugerowana przez Waltham to 1250 IU/1000 kcal.

Wspomaganie chrząstki stawowej

Na rozwój oraz regenerację chrząstek stawowych korzystny wpływ mają kwasy tłuszczowe n-3, siarczan chondroityny, glukozamina oraz antyoksydanty (wit. E, C, tauryna, beta-karoteny, flawonoidy, polifenole).

Wskazówki dotyczące żywienia

Szczenięta ras dużych i olbrzymich powinny być karmione 2-3 razy dziennie o stałych porach.

Za względu na różnice osobnicze zapotrzebowanie na ilość pokarmu powinno być wyliczone dla psa indywidualnie.

W przypadku intensywnego wysiłku na spacerze należy zachować 2-godzinny odstęp karmienia przed i po wysiłku, by nie doprowadzić do rozszerzenia i/lub skrętu żołądka.

Szczeniętom nie można podawać karmy dla psów dorosłych. Odpowiedni typ karmy gotowej to „Junior”.

Źródło

M. Ceregrzyn (red.), Psy rasowe. Kompendium lekarza weterynarii i hodowcy, MI Polska, Warszawa 2008.

Picture of dr Mateusz Karatysz

dr Mateusz Karatysz

Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.

Bio autora
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Opinie w linii
Zobacz wszystkie komentarze
PARTNERZY