Spaniel tybetański
pixabay.com/photos/dog-tibetan-spaniel-animal-pet-7231360/
Spaniel tybetański to rasa psów kojarzona często z japońskim chinem. W rzeczywistości to rasa, która pochodzi od pekińczyków, lhasa apso i shih tzu. Historia tych psów związana jest z buddyjskimi klasztorami, gdzie hodowano psy o wyglądzie lwów – w buddyzmie lew to święte zwierzę – symbol Buddy. Na Zachodzie rasa ta zaczęła być znana na przełomie XIX i XX wieku, gdy do Wielkiej Brytanii sprowadzili je misjonarze.
W poniższym artykule przygotowałem, na podstawie wzorca rasy oraz literatury przedmiotu, informacje o wyglądzie tych psów, ich charakterze, problemach zdrowotnych oraz wymaganiach żywieniowych i pielęgnacji. Z artykułu dowiesz się również ile kosztują szczenięta spaniela tybetańskiego oraz jaki jest mniej więcej koszt utrzymania psa tej rasy.
Jeżeli planujesz zakupić lwiego pieska, to koniecznie sprawdź, jaki ma charakter i jakie są jego potrzeby, by zapewnić zarówno sobie, jak i psu szczęśliwe wspólne życie. Jeżeli jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach. Mogą być one pomocne dla innych osób, które planują kupić spaniela.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
W skrócie o rasie
Waga | 4,1 – 6,8 kg |
Wysokość w kłębie | Ok. 25,4 cm |
Kategoria wielkości | mała rasa psów |
Długość życia | 13-15 lat |
Charakter | Wesoły i stanowczy, inteligentny, czujny i ruchliwy |
Wygląd według wzorca rasy
Spaniel tybetański to mały pies o harmonijnej i nieco wydłużonej sylwetce.
Głowa psa jest mała w stosunku do tułowia. Czaszka jest lekko wypukła, umiarkowanie szeroka i długa, ze stopem łagodnym, ale zaznaczonym. Nos preferowany czarny, kufa średniej długości, tępo zakończona, dobrze wypełniona i bez zmarszczek. Broda jest dość głęboka i szeroka, a lekki przodozgryz nie ujawnia zębów ani języka przy zamkniętym pysku. Oczy są ciemnobrązowe, owalne, lśniące, pełne wyrazu, średniej wielkości, z czarnymi obwódkami powiek. Uszy średniej wielkości, zwisające, dobrze opiórowane u dorosłych psów, osadzone dość wysoko, z lekkim uniesieniem przy nasadzie.
Szyja psa jest umiarkowanie krótka, silna, dobrze osadzona, pokryta obfitą grzywą, szczególnie u samców. Tułów spaniela tybetańskiego jest nieco dłuższy od wysokości w kłębie, z prostym grzbietem i dobrze wysklepionymi żebrami. Ogon jest wysoko osadzony, z obfitym pióropuszem, w ruchu noszony wesoło zakręcony lub zagięty nad grzbietem. Kończyny przednie są umiarkowanie mocne, lekko wygięte, dobrze związane w barkach, z dobrze ukątowanymi łopatkami. Kończyny tylne są dobrze ukształtowane i mocne, z umiarkowanie kątowanymi stawami kolanowymi i nisko nad podłożem stawami skokowymi. Łapy są małe, zajęcze, z owłosieniem pomiędzy palcami, często sięgającym poza obręb łapy.
Szata spaniela tybetańskiego składa się z jedwabistego, gładkiego włosa na pysku i przodzie kończyn, umiarkowanie długiego na tułowiu, przylegającego raczej płasko. Podszycie jest delikatne i gęste. Uszy i tył kończyn przednich są bogato opiórowane, a ogon i pośladki okryte dłuższym włosem. Umaszczenie może być w dowolnym kolorze i zestawieniu. Ruch psa jest szybki, równomierny, swobodny i pewny.
Charakter i zachowanie
Spaniel tybetański to bardzo niezależny, ale lojalny piesek, który jest pupilem jednego opiekuna. To inteligetny i pewny siebie pies, który zachowuje rezerwę w stosunku do obcych, ale nie szczeka zbyt mocno.
Jest to rasa bardzo żywotna, ruchliwa i aktywna – z całą pewnością jest to pies, który potrzebuje trzech uczciwych spacerów, z których jeden będzie dłuższy, a nawet połączony ze sportową aktywnością.
To rasa wesoła, niezłośliwa, dobrze pasująca do rodziny z dziećmi. W stosunku do obych psów jest tolerancyjny. Może żyć pod jednym dachem z kotami i psami innych ras.
Szkolenie spaniela jest dosyć proste, ponieważ szybko pojmuje intencje człowieka. Należy jednak cały czas postępować w tym względzie konsekwentnie, gdyż niektóre osobniki mogą być uparte.
Spaniel tybetański to nieskomplikowany, wesoły domownik, który dobrze czuje się w aktywnej rodzinie i chce wszędzie towarzyszyć właścicielom. Jest odporny i wszystkim zainteresowany, uwielbia przebywanie na świeżym powietrzu, długie wędrówki i zajęcia. To pies dla ludzi żyjących zarówno w mieście, jak i na wsi.
Zalety i wady spaniel tybetańskiego
Zalety
- Inteligencja – te psy są bardzo bystre i szybko uczą się nowych komend oraz sztuczek, co ułatwia trening i codzienne funkcjonowanie.
- Wierność – są niezwykle oddane swoim właścicielom.
- Towarzyskość – uwielbiają towarzystwo ludzi, dobrze dogadują się zarówno z dorosłymi, jak i dziećmi.
- Niewielkie rozmiary – są odpowiednie do mieszkań, a jednocześnie są łatwe do transportowania.
- Długowieczność – cieszą się stosunkowo długim życiem w dobrym zdrowiu, mogą przez wiele lat towarzyszyć swoim właścicielom.
Wady
- Upór – potrafią być dość uparte, co czasem utrudnia trening i wymaga od właściciela dużej cierpliwości oraz konsekwencji.
- Lęk separacyjny – mogą cierpieć na lęk przed rozłąką, ale nie jest to regułą.
- Potrzeba ruchu – choć są małe, wymagają regularnej aktywności fizycznej, co może być wyzwaniem dla osób prowadzących mniej aktywny tryb życia.
- Pielęgnacja sierści – ich długie, jedwabiste futro wymaga regularnej pielęgnacji, aby uniknąć kołtunów i utrzymać je w dobrej kondycji.
Codzienna opieka
W celu zapewnienia spanielowi tybetańskiemu zdrowego i długiego życia warto pamiętać o kilku dobrych praktykach w zakresie codziennej opieki nad psem tej rasy.
Żywienie
Spaniel tybetański może być karmiony mokrą bądź suchą karmą komercyjną. Dopuszczalna jest również dieta łączona. Pamiętaj jednak, że karmiąc psa tyko karmą mokrą musisz zadbać o higienę jego zębów, gdyż u małych i miniaturowych ras psów dosyć szybko tworzy się kamień nazębny.
Pamiętaj, by karmić psa 3 razy dziennie o stałych porach równymi porcjami karmy. Jeżeli planujesz wyjść z psem na bardzo aktywny spacer to wstrzymaj się z karmieniem na 2 godziny przed wyjściem, a po spacerze daj psu odpocząć przynajmniej godzinę, zanim podasz mu jedzenie, by uniknąć rozszerzenia żołądka.
Pies każdej rasy powinien być żywiony karmą dostosowaną do wieku zwierzęcia, poziomu jego aktywności oraz z uwzględnieniem ewentualnych chorób.
Pielęgnacja
W celu utrzymania sierści spaniela tybetańskiego w dobrej kondycji należy szczotkować psa 1-2 razy w tygodniu, koncentrując uwagę na rozczesaniu lwiej plerezy i stref za uszami. W okresie linienia trzeba zintensyfikować szczotkowanie, by pies jak najszybciej pozbył się starej okrywy – szczotkowanie powinno odbywąc się wtedy codziennie.
Do pielęgnacji sierści korzystaj z dwóch szczotek – włosianej oraz drucianej, a także metalowego grzebienia, do rozczesywania dłuższych włosów. W pierwszej kolejności rozczesz supły, a następnie przejdź do szczotkowania włosa, zgodnie z kierunkiem jego wzrostu. Przed szczotkowaniem nie zapomnij spryskać sierści odżywką do długiej sierści.
Spaniel tybetański powinien być kąpany nawet co 3 tygodnie. Psa należy umyć dwa razy, korzystając z szamponu dla psów o długim włosie. Po kąpieli należy nałożyć odżywkę do włosów i spłukać ją po 2-3 minutach.
Raz w tygodniu wykonaj przegląd oczu, uszu, łap i gruczołów okołoodbytowych. Zęby szczotkuj psu raz dziennie po ostatnim posiłku.
Zdrowie
Spaniele tybetańskie to rasa brachycefaliczna. Ich skrócone kufy mogą być źródłem problemów, podczas intensywnego wysiłku – zwłaszcza latem psy tej rasy szybciej się przegrzewają, dlatego w tym okresie należy unikać nadmiernej aktywności, podczas upałów.
Mimo że jest to rasa długowieczna, której przedstawiciele mogą żyć nawet przez 15 lat, to niestety nie ominęła jej podatność na wiele chorób genetycznych.
Typowe choroby spaniela tybetańskiego
- Ektropium
- Entropium
- Zaćma
- Uogólniony postępujący zanik siatkówki
- Mała tarcza nerwu wzrokowego
- Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki
- Zwichnięcie rzepki
- Dysplazja stawów łokciowych
- Zespół oddechowy ras krótkoczaszkowych
- Kamica cystynowa
Ile kosztuje spaniel tybetański?
Cena spaniela tybetańskiego z hodowli waha się od 3000 do 6500 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.
Koszty utrzymania – tabelka
Koszt zakupu psa z hodowli to dopiero początek wydatków. Drugim dużym wydatkiem będzie skompletowanie wyprawki dla psa, która powinna być gotowa i czekać na przybycie szczeniaka do nowego domu. Miesięczne koszty utrzymania psa przedstawiliśmy poniżej, są one orientacyjne, ponieważ wszystko zależy od jakości produktów, na które się zdecydujesz.
Czynnik | Orientacyjny koszt miesięczny (PLN) |
Karma | 100 – 150 |
Przysmaki | 50 – 100 |
Opieka weterynaryjna | 100 – 300 (bez nagłych wypadków) |
Ochrona przeciw pasożytom | Od 20 zł – w zależności od preparatu |
Akcesoria (zabawki) | 50 – 100 |
Pielęgnacja (kąpiele, strzyżenie) | 50 – 100 |
Łącznie | 370 – 770 |
Pamiętaj, że te koszty są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od indywidualnych potrzeb psa, jego stanu zdrowia, a także od cen lokalnych. Dodatkowo, w przypadku nagłych wypadków lub chorób, koszty weterynaryjne mogą znacząco wzrosnąć. Warto również uwzględnić koszty związane z szkoleniem, które mogą być istotne zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia psa.Początek formularza
Jak wybrać hodowlę?
Chcąc wybrać najlepszą hodowlę spaniela tybetańskiego zacznij od Związku Kynologicznego w Polsce. Na stronie zkwp.pl, znajdziesz adresy regionalnych oddziałów. We właściwym dla Twojego miejsca zamieszkania możesz poprosić o listę zarejestrowanych hodowli wybranej rasy psów.
Przed podjęciem decyzji o wyborze hodowli, zapoznaj się z informacjami zawartymi na jej stronie internetowej. Zwróć uwagę na osiągnięcia suki hodowlanej i reproduktora, a także na częstotliwość pojawiania się kolejnych miotów. Nie zapomnij poszukać opinii innych miłośników rasy, które pomogą Ci ocenić wybraną hodowlę.
Ważne jest, abyś odwiedził hodowlę osobiście, aby zobaczyć, jak żyją psy i jakie warunki im się oferuje. Bądź gotowy na pytania od hodowcy, który chce upewnić się, że jego szczenięta trafią w dobre ręce. Przygotuj również własne pytania.
Pamiętaj, że celem hodowli przede wszystkim doskonalenie rasy w oparciu i szeroką wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, etiologii, zoohigieny, biochemii, a nawet biofizyki. W profesjonalnych hodowlach najważniejsze jest zdrowie kolejnych pokoleń psów.
Jeśli jesteś nowy w temacie, szukaj wsparcia wśród członków ZKwP i doświadczonych hodowców. Wybierając hodowlę, zwróć uwagę na całe środowisko, w jakim psy się wychowują, co wpłynie na wiele lat życia Twojego nowego czworonożnego przyjaciela. Zapoznaj się również z wadami eliminującym szczenięta z dalszej hodowli, które są opisane we wzorcu rasy i upewnij się, że wybrany przez Ciebie szczeniak jest od nich wolny.
Źródła
M. Ceregrzyn (red.), Psy rasowe. Kompendium lekarza weterynarii i hodowcy, MI Polska, Warszawa 2008.
A. Gough, A. Thomas, Predyspozycje rasowe do chorób u psów i kotów, Wyd. SIMA WLW, Warszawa 2006.
E.M. Kramer, 250 ras psów, pochodzenie, charakter, utrzymanie, O.W. Multico, Warszawa 2008.
B. Richard, Psy. Kieszonkowy przewodnik, wyd. Parragon, Warszawa 2007.
www.fci.be/en/nomenclature/TIBETAN-SPANIEL-231.html
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.
