Komondor
Komondor, znany też jako węgierski pies pasterski, ma korzenie azjatyckie. Ta stara rasa prawdopodobnie dotarła do rejonu Karpat razem z koczowniczymi Madziarami, którzy zajmowali się hodowlą bydła i owiec. Psy tej rasy cenione są przede wszystkim za niezawodność i niewiarygodną odwagę.
W dzisiejszym artykule przygotowałem, na podstawie wzorca rasy oraz literatury przedmiotu, informacje o wyglądzie tej rasy, charakterze, problemach zdrowotnych oraz wymaganiach żywieniowych i pielęgnacji. Z artykułu dowiesz się również ile kosztują szczenięta komondora oraz jaki jest mniej więcej koszt utrzymania psa tej rasy.
Decydując się na zakup tej rasy, warto poznać jej potrzeby i charakter, aby zapewnić zarówno sobie, jak i psu szczęśliwe wspólne życie. Jeżeli jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się proszę swoimi doświadczeniami w komentarzach. Mogą być one pomocne dla innych osób, które planują kupić psa tej rasy.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
W skrócie o rasie
Waga | 40-60 kg |
Wysokość w kłębie | 65-70 cm i więcej |
Kategoria wielkości | Rasa duża |
Długość życia | 10-12 lat |
Charakter | Odważny, czujny, podejrzliwy |
Wygląd według wzorca rasy
Komondor to pies dużej wielkości, gdzie sylwetka wpisana jest niemal w kwadrat. Długość kufy psa mierzy nieco mniej niż połowa długości głowy.
Komondor to imponujący pies o szerokiej, proporcjonalnej głowie, nawet pod obfitym włosem. Jego czaszka jest wysklepiona z silnie rozwiniętymi łukami brwiowymi, a nos czarny i tępo zakończony. Oczy ciemnobrązowe, poziomo osadzone pod czarnymi powiekami. Uszy, obwisłe od podstawy, mają kształt litery V lub U.
Szyja, bardzo dobrze umięśniona, tworzy elegancki kąt, a tułów charakteryzuje się szeroką, dobrze umięśnioną klatką piersiową. Średniej długości zad jest lekko opadający. Ogon, nisko osadzony, w spokoju wiszący, przy pobudzeniu nieznacznie się podnosi. Kończyny przednie i tylne są mocne, proste, z dużymi, mocnymi łapami.
Charakterystyczna dla komondora sierść, długa i kosmata, tworzy naturalne, zbite sznury, najdłuższe na zadzie, udach i lędźwiach. Umaszczenie kości słoniowej dodaje mu wyjątkowego uroku.
Charakter i zachowanie
Komondor to pies o niezachwianej odwadze, który zawsze stoi na straży swojego właściciela i powierzonych mu dóbr. Jest cichym, ale zdecydowanym obrońcą, traktującym swój teren jak świętość, gdzie obecność intruzów jest nieakceptowalna. Jego naturalna nieufność sprawia, że jest nieustannie czujny, obserwując za dnia i patrolując teren w nocy.
Charakter komondora został ukształtowany przez jego pierwotne zadania obronne, co wymagało od niego inteligencji i niezależności. Te cechy przekładają się na silną osobowość i tendencję do dominacji, co może stanowić wyzwanie dla opiekunów. Komondor nie jest psem, który łatwo okazuje uczucia; jego godność i imponująca postura mają wzbudzać respekt.
Jest to pies czujny i gotowy do działania, którego zachowanie zmienia się tylko w momencie pobudzenia, co sygnalizuje podniesiony ogon. Mimo swojej gotowości do obrony, komondor nie jest agresywny bez powodu i nie powinien być psem lękliwym, gdyż takie zachowania dyskwalifikują go z pełnienia roli, do której został stworzony.
Komondor ceni sobie niezależność, dobrze znosi samotność i nie ma tendencji do ucieczek czy nadmiernego szczekania. Jego niezależny charakter sprawia, że nie jest to rasa polecana jako pierwszy pies w domu, szczególnie dla osób bez doświadczenia w prowadzeniu psów o silnych osobowościach. Jego potrzeba aktywności fizycznej oznacza również, że może nie być najlepszym wyborem dla osób starszych.
W relacjach z innymi psami komondor zazwyczaj radzi sobie dobrze. Jego samodzielność i skłonność do stróżowania czynią go wyjątkowym towarzyszem dla tych, którzy potrafią docenić i odpowiednio zarządzać jego unikalnymi cechami.
Zalety i wady komondora
Zalety
- Niezachwiana odwaga – jest niezwykle odważnym psem, który nie zawaha się bronić swojego terytorium, właściciela, czy powierzonych mu dóbr. Ta cecha sprawia, że jest doskonałym psem stróżującym.
- Niezależność – jego niezależny charakter oznacza, że dobrze znosi samotność i nie wymaga ciągłej uwagi od swoich opiekunów. Idealnie nadaje się dla osób, które nie mogą poświęcać swojemu psu całodniowej opieki.
- Inteligencja – jest bardzo inteligentnym psem, co wynika z jego historycznej roli jako obrońcy stad. Szybko uczy się nowych komend i jest zdolny do samodzielnych decyzji w sytuacjach wymagających ochrony.
- Niska skłonność do szczekania – mimo swojej roli jako stróża, komondor nie jest psem nadmiernie szczekliwym, co jest zaletą w środowiskach, gdzie nadmierny hałas może być problemem.
- Dobra relacja z innymi psami – zazwyczaj dobrze dogaduje się z innymi psami, co jest ważne w domach, gdzie są już inne zwierzęta
Wady
- Tendencja do dominacji – silna osobowość komondora może być wyzwaniem dla niektórych opiekunów. Pies ten może próbować dominować, co wymaga konsekwentnego i doświadczonego podejścia w wychowaniu.
- Wymagająca pielęgnacja – długa, kosmata sierść komondora wymaga regularnej pielęgnacji, aby uniknąć kołtunów i utrzymać ją w dobrym stanie. Może to być czasochłonne i kosztowne.
- Nieufność wobec obcych – jego naturalna nieufność wobec obcych może być problemem w sytuacjach społecznych, gdzie pies może interpretować nieznajomych jako zagrożenie.
- Potrzeba dużej przestrzeni – jest dużym psem, który najlepiej czuje się mając dużo przestrzeni do biegania i eksploracji. Nie jest to rasa odpowiednia do życia w małym mieszkaniu.
- Nie jest polecany jako pierwszy pies – ze względu na swoje wymagające usposobienie, komondor nie jest zalecany dla osób, które po raz pierwszy decydują się na psa. Potrzebuje opiekuna z doświadczeniem w prowadzeniu psów o silnych charakterach.
Codzienna opieka
W celu zapewnienia komondorowi zdrowego i długiego życia warto pamiętać o kilku dobrych praktykach w zakresie codziennej opieki nad psem tej rasy.
Żywienie
Komondor może być karmiony zarówno suchą karmą komercyjną, jak i, ze względu na jego rozmiary, dietą BARF, która powinna być jednak skomponowana przez specjalistę ds. żywienia psów. Zbilansowana dieta jest kluczowa dla utrzymania zdrowia i kondycji komondora, szczególnie biorąc pod uwagę jego dużą masę ciała i aktywny tryb życia. Z uwagi na koszty, stosowanie mokrej karmy komercyjnej może okazać się znacznym obciążeniem finansowym. Ważne jest, aby pamiętać o ryzyku skrętu żołądka u tej rasy; dlatego zaleca się dzielenie dziennej dawki pokarmu na trzy mniejsze porcje. Dodatkowo, aby zminimalizować ryzyko problemów zdrowotnych, komondora nie powinno się karmić na 2 godziny przed i po intensywnej aktywności fizycznej. Regularne konsultacje z weterynarzem mogą pomóc dostosować dietę do indywidualnych potrzeb psa, w tym jego wieku, poziomu aktywności i ewentualnych problemów zdrowotnych.
Pielęgnacja
Komondor to pies z wyjątkową okrywą. Wygląd szczenięcej okrywy nie zapowiada przyszłych „dredów”, lecz trzeba pamiętać, że nie wolno szczeniaka komondora czesać. Dziecięcy puch naruszony szczotkowaniem nigdy nie skręci się w charakterystyczne sznury. Proces ten rozpoczyna się w wieku 8 miesięcy, a kończy w wieku 3 lat. Sznury należy formować, rozdzielając tworzące się sznurki za pomocą dłoni. Prawidłowo uformowany dred ma grubość palca i jest równy na całej długości. Duże, nieregularne sznury nie są pożądane, dlatego nalży rozdzielać grubsze pasma na mniejsze raz na dwa tygodnie. Opiekun powinien pamiętać, że włos komondora rośnie i należy go regularnie rozdzielać „rozgrabiając” placami. Etap kształtowania się sznurów wymaga czasu i cierpliwości, lecz z wiekiem jest on mniej wymagający, dba się o to, by dredy zachowywały się zgodnie z już ukształtowanym pasmem.
Komondora bez wyraźnej potrzeby nie wolno kąpać. Częste kąpiele zniszczą wodoodporną strukturę włosa i sprawią, że stanie się miękka i łatwiej zacznie się brudzić. Gdy kąpiel jest konieczna dredy należy odcisnąć z wody, a potem dokładnie wysuszyć. Pozostawienie psa mokrego może doprowadzić do odparzeń skóry, a nawet rozwoju pleśni. Alternatywą dla pełnej kąpieli jest dbanie o czystość newralgicznych części ciała: najczęściej myje się dredy pyska, okolic odbytu i prącia oraz zmoczonych moczem sznurów.
Raz w tygodniu należy kontrolować stan zakrytych łap oraz oczu i słabo wentylowanych uszów. Czyszczenie zębów powinno być realizowane codziennie. Użycie specjalnych preparatów do wody, które pomagają zmniejszyć osadzanie się kamienia nazębnego, znacząco przyczyni się do utrzymania zdrowia jamy ustnej psa.
Zdrowie
Komondor to dobrze zbudowana rasa psów, która nadaje się do wykonywania zadań psa pasterskiego i stróża. Z całą pewnością jest to rasa odporna na niekorzystne warunki pogodowe (zimno). W upalne dni nalży zadbać o odpoczynek w miejscu zacienionym i stały dostęp do chłodnej wody.
Typowe choroby komondora
- Zaćma
- Ektropion
- Entropion
Ile kosztuje komondora?
Cena komondora z hodowli wynosi 5000-6000 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.
pixabay.com/photos/komondor-dog-watchdog-animals-3803046/
Koszty utrzymania – tabelka
Koszt zakupu psa z hodowli to dopiero początek wydatków. Drugim dużym wydatkiem będzie skompletowanie wyprawki dla psa, która powinna być gotować i czekać na przybycie szczeniaka do nowego domu. Miesięczne koszty utrzymania psa przedstawiliśmy poniżej, są one orientacyjne, ponieważ wszystko zależy od jakości produktów, na które się zdecydujesz.
Czynnik | Orientacyjny koszt miesięczny (PLN) |
Karma | 200 – 400 |
Przysmaki | 100 – 150 |
Opieka weterynaryjna | 100 – 300 (bez nagłych wypadków) |
Ochrona przeciw pasożytom | Od 20 zł – w zależności od preparatu |
Akcesoria (zabawki) | 50 – 100 |
Pielęgnacja (kąpiele, strzyżenie) | Zależnie od rasy, może być niepotrzebna lub do 150 |
Łącznie | 620 – 1120 |
Pamiętaj, że te koszty są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od indywidualnych potrzeb psa, jego stanu zdrowia, a także od cen lokalnych. Dodatkowo, w przypadku nagłych wypadków lub chorób, koszty weterynaryjne mogą znacząco wzrosnąć. Warto również uwzględnić koszty związane z szkoleniem, które mogą być istotne zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia psa.
Jak wybrać hodowlę?
Chcąc wybrać najlepszą hodowlę komondora, zacznij od Związku Kynologicznego w Polsce. Na stronie zkwp.pl, znajdziesz adresy regionalnych oddziałów. We właściwym dla Twojego miejsca zamieszkania możesz poprosić o listę zarejestrowanych hodowli wybranej rasy psów.
Przed podjęciem decyzji o wyborze hodowli, zapoznaj się z informacjami zawartymi na jej stronie internetowej. Zwróć uwagę na osiągnięcia suki hodowlanej i reproduktora, a także na częstotliwość pojawiania się kolejnych miotów. Nie zapomnij poszukać opinii innych miłośników rasy, które pomogą Ci ocenić wybraną hodowlę.
Ważne jest, abyś odwiedził hodowlę osobiście, aby zobaczyć, jak żyją psy i jakie warunki im się oferuje. Bądź gotowy na pytania od hodowcy, który chce upewnić się, że jego szczenięta trafią w dobre ręce. Przygotuj również własne pytania.
Pamiętaj, że celem hodowli przede wszystkim doskonalenie rasy w oparciu i szeroką wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, etiologii, zoohigieny, biochemii, a nawet biofizyki. W profesjonalnych hodowlach najważniejsze jest zdrowie kolejnych pokoleń psów.
Jeśli jesteś nowy w temacie, szukaj wsparcia wśród członków ZKwP i doświadczonych hodowców. Wybierając hodowlę, zwróć uwagę na całe środowisko, w jakim psy się wychowują, co wpłynie na wiele lat życia Twojego nowego czworonożnego przyjaciela. Zapoznaj się również z wadami eliminującym szczenięta z dalszej hodowli, które są opisane we wzorcu rasy i upewnij się, że wybrany przez Ciebie szczeniak jest od nich wolny.
Źródła
J. Cunliffe, M. Redlicki (przekład), Rasy psów – kompendium, Wyd. Parragon, 2007.
A. Gough, A. Thomas, Predyspozycje rasowe do chorób psów i kotów, wyd. SIMA WLW, Warszawa 2006.
www.zkwp.pl/wzorce/53.pdf
www.fci.be/en/nomenclature/KOMONDOR-53.html
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.
