Do napisania tego artykułu skłoniły mnie doświadczenia z moim psem, który w okresie szczenięcym obgryzał ściany. W domu nie było narożnika, który nie byłby przegryziony przez jej zęby. Konsultowałem problem z lekarzem weterynarii, Diasy przeszła niezbędne badania, które nie wykazały braków pokarmowych. Wraz z wejściem w dojrzałość problem minął, jednak w tamtym czasie nie brałem pod uwagę, że szczeniak mógł mieć problemy behawioralne. Kilka książek później wiem, że rozwiązaniem mogła być wtedy wizyta u psiego psychologa.
W artykule przeczytasz
Dlaczego pies gryzie meble?
Gryzienie przedmiotów to dla psów sposób na relaks i zabawę, zwłaszcza dla szczeniaków, które chcą testować swoje zęby. Szczenięta nie tylko wypróbowują siłę swoich zębów, ale gryząc meble starają się poradzić sobie z wyrastającymi zębami. Twarda tekstura mebli pozwala na szybkie pozbycie się mleczaków. Dostarczenie im odpowiednich zabawek może przynieść radość i ochronić meble przed zniszczeniem. Gryzienie pozostaje popularną rozrywką i metodą relaksu dla psów w każdym wieku, pomagając im walczyć z nudą lub samotnością. Meble mogą ucierpieć także w wyniku zaburzeń behawioralnych. Bardzo często psy cierpiące z powodu lęku separacyjnego niszczą meble, drzwi czy tekstylia domowe, by ukoić swoje nerwy w wyniku oddzielenia z opiekunem.
Sposoby na oduczenie psa gryzienia mebli
Behawioryści proponują w swoich książkach różne metody na oduczenie psa gryzienia przedmiotów, które się do tego nie nadają.
Zabawki i gryzaki
Po pierwsze, naturalna potrzeba gryzienia psa powinna być zaspakajana za pomocą dedykowanych do tego gryzaków. Zabawki te zaspokajają naturalną potrzebę psów do żucia i eksploracji ustnej, redukując prawdopodobieństwo, że będą niszczyć meble w poszukiwaniu rozrywki lub ulgi. Mogą to być standardowe gryzaki oraz zabawki edukacyjne, w których można ukryć przekąski – w ten sposób pies odbywa równocześnie trening umysłowy.
Aktywność fizyczna i mentalna
Na początku muszę zaznaczyć, że każda aktywność fizyczna powinna być dopasowana do wieku psa. Specjaliści od psich sportów zalecają, by w pełni obciążające treningi zacząć przeprowadzać, gdy układ szkieletowy psa będzie już w pełni rozwinięty. Do tego czasu można oczywiście proponować psu wprawki i delikatne zabawy na dworze.
Z pewnością zwiększenie codziennej aktywności i zabaw z psem pomoże w zapobieganiu gryzienia mebli, ponieważ psy, które są regularnie aktywne fizycznie i mentalnie, są mniej skłonne do szukania alternatywnych form rozrywki. Aktywność fizyczna psa zaspokaja jego naturalne potrzeby, pozwalając mu na uwolnienie nagromadzonej energii, redukuje stres i nudę, co w efekcie zmniejsza prawdopodobieństwo destrukcyjnego zachowania.
Szkolenie i komendy
Pies, który gryzie meble z nudy, czy z powodu ząbkowania powinien nauczyć się reagować na komendy mające zapobiec negatywnym zachowaniom. Szkolenie psów, a więc nauka komend, takich jak „nie”, „zostaw”, czy „puść” z całą pewnością ułatwi życie z psem. Naukę komend warto zacząć jak najszybciej – do większości psich przedszkoli można zapisać szczeniaki, które przeszły dwie serie obowiązkowych szczepień.
Ważne jest konsekwentne używanie tych komend i nagradzanie psa za posłuszeństwo, co pozwoli mu zrozumieć, że gryzienie mebli jest niepożądanym zachowaniem.
Profesjonalna pomoc
Pomoc behawiorysty wcale nie musi być rozważana jako ostatnia deska ratunku. Im szybciej skoryguje się nieprawidłowe zachowanie psa, tym łatwiej powinna przebiegać zmiana nawyków.
Jest to szczególnie ważne, jeśli wypróbowano już różne strategie, a problematyczne zachowanie utrzymuje się nadal. Utrzymywanie się destrukcyjnego zachowania psa może wskazywać na głębsze problemy behawioralne lub emocjonalne, jakimi może być m.in. lęk separacyjny u psów. Profesjonalista może zdiagnozować przyczynę zachowania i zaproponować indywidualnie dostosowane techniki szkoleniowe.
Czerwone światło powinno się zapalić, gdy pies gryzie drzwi wyjściowych albo okalecza się pod nieobecność opiekuna.
Podsumowanie
Aby zapobiec gryzieniu mebli przez psa w przyszłości, ważne jest zaspokojenie jego potrzeb związanych z gryzieniem poprzez dostarczanie odpowiednich zabawek i gryzaków. Regularna aktywność fizyczna i umysłowa, w tym zabawy i ćwiczenia, pomagają zmniejszyć nudę i dać upust energii. Konsekwentne szkolenie, nauka komend, ustalenie jasnych zasad oraz wczesna interwencja w przypadku niepożądanych zachowań są kluczowe. Wszelkie poważne problemy behawioralne u psów, wymagają konsultacji z zoopsychologiem.
Źródła
K. Sundance, Podstawy szkolenia psa, wyd. Alma-Press, Warszawa 2021.
S. Winkler, Psy. Przewodnik dla właścicieli, wyd. Bauer-Weltbild Media Sp. z o.o, Warszawa 2010.
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.
