Duży szwajcarski pies pasterski
pixabay.com/photos/animal-dog-mammal-canine-puppy-6722069/
Duży szwajcarski pies pasterski to rasa, która w przeszłości pracowało przy ciągnięciu wózków domokrążców oraz jako wiejski pies podwórzowy i zaganiający. Ju w 1909 roku te trójbarwne psy zostały uznane za odrębną rasę przez Szwajcarskie Towarzystwo Kynologiczne. Obecnie, poza pracą na wsi, psy te coraz częściej hodowane są z przeznaczeniem na psy rodzinne. Nie powinny jednak być traktowane jak typowi przedstawiciele ras psów do towarzystwa.
W dzisiejszym artykule przygotowałem, na podstawie wzorca rasy oraz literatury przedmiotu, informacje o wyglądzie tej rasy, charakterze, problemach zdrowotnych oraz wymaganiach żywieniowych i pielęgnacji. Z artykułu dowiesz się również ile kosztują szczenięta dużego szwajcarskiego psa pasterskiego oraz jaki jest mniej więcej koszt utrzymania psa tej rasy.
Jeżeli planujesz zakupić psa tej rasy, to koniecznie sprawdź, jaki ma charakter i jakie są jego potrzeby, by zapewnić zarówno sobie, jak i psu szczęśliwe wspólne życie. Jeżeli jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach. Mogą być one pomocne dla innych osób, które planują kupić tego psa pasterskiego.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
W skrócie o rasie
Waga | 35-40 kg (według niektórych źródeł 60 kg) |
Wysokość w kłębie | 60-72 cm |
Kategoria wielkości | Pies rasy olbrzymiej |
Długość życia | 9-11 lat |
Charakter | Ufny, uważny, czujny i pozbawiony lęku. |
Wygląd według wzorca rasy
Großer Schweizer Sennenhund to pies masywny, dobrze umięśniony, o mocny i grubym kośćcu, którego stosunek długości korpusu do wysokości w kłębie wynosi 10:11.
Głowa psa jest solidna, lecz nie ciężka, z płaską i szeroką mózgoczaszką oraz słabo zaznaczonym stopem. Trufla nosa jest czarna, a kufa silna i prostolinijna, bez bruzdy, z czarnymi, przylegającymi faflami. Oczy mają kształt migdała, są średniej wielkości, koloru od orzechowego do kasztanowo-brązowego, o bystrym wyrazie. Uszy są średniej wielkości, trójkątne, w spoczynku przylegające do policzków, a podczas skupienia skierowane do przodu.
Szyja psa jest silna i muskularna, bez podgardla. Tułów jest nieco dłuższy niż wysokość w kłębie, z umiarkowanie długim, silnym i prostym grzbietem. Lędźwie są szerokie i dobrze umięśnione, a zad długi, szeroki i lekko zaokrąglony. Klatka piersiowa jest szeroka, sięgająca łokci, z owalnym przekrojem, a brzuch lekko podciągnięty. Ogon jest ciężki, sięgający stawu skokowego, w spoczynku swobodnie opadający, w ruchu noszony wyżej i lekko wygięty ku górze, ale nigdy zakręcony nad grzbiet. Kończyny przednie są proste i równoległe. Kończyny tylne są również proste, dobrze umięśnione, z wyraźnym kątowaniem stawów kolanowych i skokowych. Stopy są silne, zwarte, z wysklepionymi palcami.
Okrywa włosowa jest dwuwarstwowa, z gęstym, średniej długości włosem okrywowym i podszerstkiem od ciemnoszarego do czarnego. Podstawowa maść jest czarna z brązowo-czerwonym podpalaniem i symetrycznymi białymi znaczeniami. Białe znaczenia obejmują strzałkę na głowie, kufę, przedpiersie, łapy i koniec ogona. Dopuszczalne są białe plamy na karku oraz kołnierz.
Charakter i zachowanie
Duży szwajcarski pies pasterski to pewny siebie, uważny i nieustraszony obrońca stad. W stosunku do rodziny jest jednak bardzo łagodny i mocno przywiązujący się.
Jak na psa pasterskiego przystało ma bardzo silne poczucie własnego terenu, a do obcych podchodzi z dużą nieufnością, nie wykazując ani kszty lękliwości. Jest to pies bardzo czujny o umiarkowanej szczekliwości.
Opiekun psa tej rasy powinien zdawać sobie sprawę, że jest to zwierzę, które nie wykazuje skłonności do podporządkowywania się. To pies o niemal genetycznym uwarunkowaniu do samodzielnego podejmowania decyzji – co jest najwyższej jakości cechą psa pasterskiego, ale niekoniecznie musi być atutem dla osób, ktróre widziałyby go jako psa rodzinnego do towarzystwa.
Nie jest to pies, który nadawałby się do trzymania w miejskim małym mieszkaniu. To rasa do pracy przy stadzie, które doskonale odnajdzie się w wiejskim otoczeniu. Pies tej rasy potrzebuje nie tylko kontaktu z człowiekiem, ale również możliwości wykonywania pracy, do której został wyhodowany.
W stosunku do innych psów będzie tolerancyjny, jednak wymaga to szkolenia od szczeniaka i odpowiedniej socjalizacji.
Duży szwajcarski pies pasterskie nie jest psem dla początkujących właścicieli. Potrafi być uparty i od szczeniaka wymaga konsekwentnego wychowania i zdecydowanego przewodnictwa. Konieczna jest wczesna socjalizacja i przyzwyczajenie do obcych psów. Samce są w zasadzie trudniejsze do prowadzeni niż suki.
Zalety i wady dużego szwajcarskiego psa pasterskiego
Zalety
- Wszechstronność – te psy doskonale sprawdzają się zarówno jako stróżujące, jak i pracujące. Dzięki swojej siły i inteligencji mogą wykonywać różne zadania, od pasienia po ciągnięcie wózków.
- Oddanie rodzinie – psy te są znane z silnego przywiązania do swoich właścicieli. Są lojalne, czułe i doskonale sprawdzają się jako towarzysze rodziny.
- Odporność fizyczna – dzięki solidnej budowie i mocnej sylwetce są odporne na trudne warunki pogodowe i fizyczne wyzwania.
- Cierpliwość – ze względu na swoją łagodność i cierpliwość, świetnie radzą sobie w domach z małymi dziećmi. Potrafią być delikatne i wyrozumiałe.
Wady
- Potrzeba aktywności – ze względu na swoją naturę, wymagają dużo ruchu i aktywności fizycznej. Brak odpowiedniej dawki ćwiczeń może prowadzić do problemów behawioralnych.
- Duża ilość sierści – mają gęstą, dwuwarstwową sierść, która wymaga regularnej pielęgnacji. Bez odpowiedniej troski sierść może się plątać, a także mogą występować problemy ze skórą.
- Problemy zdrowotne – jak wiele dużych ras, są podatne na pewne schorzenia, takie jak dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
- Wielkość – ze względu na swoje duże rozmiary nie nadają się do życia w małych mieszkaniach. Potrzebują przestrzeni, aby swobodnie się poruszać.
- Koszty utrzymania – utrzymanie dużego psa wiąże się z wyższymi kosztami, zarówno jeśli chodzi o jedzenie, jak i opiekę weterynaryjną. Są to aspekty, które przyszły właściciel musi wziąć pod uwagę.
Codzienna opieka
W celu zapewnienia dużemu szwajcarskiemu psu pasterskiemu zdrowego i długiego życia warto pamiętać o kilku dobrych praktykach w zakresie codziennej opieki nad psem tej rasy.
Żywienie
Żywienie DSPP powinno uwzględniać typowe potrzeby psów dużych ras i do tego pracujących. Pamiętaj, że szczeniak nie powinien być przekarmiany, gdyż zbyt szybki wzrost może doprowadzić do problemów z układem szkieletowym. Dobrym rozwiązaniem jest karmienie psa dietą niskobiałkową do około 18. miesiąca życia. Istotny jest również właściwy stosunek wapnia do fosforu w diecie. Zarówno nadmiar, jak i niedobór wapnia może prowadzić do problemów ze wzrostem i rozwojem układu kostnego.
Z kolei dorosły pies pracujących powinien otrzymywać karmę o podwyższonym poziomie kaloryczności, ale w miarę Twoich możliwości dostosowanym do potrzeb osobnika.
Duży szwajcarski pies pasterski ma duży apetyt, ale ważne jest, aby nie dopuścić do nieograniczonego dostępu do jedzenia. Nadmierna ilość pokarmu może prowadzić do nadwagi lub otyłości, co dodatkowo obciąża stawy.
DSPP może być karmiony zarówno dietą BARF (opartą na surowych produktach), jak i gotową suchą karmą wysokiej jakości. Karma mokra może nie być ekonomicznym rozwiązaniem dla tak dużej rasy.
Ważne jest, aby pamiętać o ryzyku skrętu żołądka u tej rasy, dlatego zaleca się dzielenie dziennej dawki pokarmu na trzy mniejsze porcje. Dodatkowo, aby zminimalizować ryzyko problemów zdrowotnych, nie powinno się karmić tego psa na 2 godziny przed i po intensywnej aktywności fizycznej. Regularne konsultacje z weterynarzem mogą pomóc dostosować dietę do indywidualnych potrzeb psa, w tym jego wieku, poziomu aktywności i ewentualnych problemów zdrowotnych.
Pielęgnacja
Pielęgnacja dużego szwajcarskiego psa pasterskiego nie jest trudna – wystarczy szczotkować psa 2 razy w tygodniu za pomocą gęstej szczotki o twardym włosiu. Pamiętaj, by przed szczotkowaniem zwilżyć sierść psa odżywką w aerozolu. Szczotkowanie wykonuj zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa.
Nadmiaru podszerstka pozbywaj się za pomocą grzebienia. W czasie linienia psa trzeba wyczesywać każdego dnia.
Kąpiele tego psa należy wykonywać raz na kwartał – jeśli będzie mocno zabrudzony. Najlepiej wykonać ją dwukrotnie przy użyciu rozcieńczonego szamponu, a następnie zastosować odżywkę, którą należy spłukać po kilku minutach. Sierść trzeba odsączyć z wody ręcznikiem lub wysuszyć ciepłym strumieniem powierza z suszarki. Po kąpieli dobrze jest przeczesać psa, aby okrywa ładnie się ułożyła.
Raz w tygodniu warto sprawdzić stan oczu, uszu i łap psa. Czyszczenie zębów powinno być realizowane codziennie. Użycie specjalnych preparatów do wody, które pomagają zmniejszyć osadzanie się kamienia nazębnego, znacząco przyczyni się do utrzymania zdrowia jamy ustnej psa.
Zdrowie
Duży szwajcarski pies pasterski, dzięki swojej dwuwarstwowej szacie, bardzo dobrze toleruje cięższe warunki pogodowe – gdyby zaszła taka potrzeba może cały rok żyć w kojcu zewnętrznym. W upalne dni należy zapewnić psu dostęp do zacienionego miejsca oraz świeżą wodę. Jest to generalnie zdrowa rasa psów, ale jak większość psów olbrzymich może się mierzyć z kilkoma problemami zdrowotnymi.
Typowe choroby dużego szwajcarskiego psa pasterskiego
- Dysplazja stawu biodrowego
- Dysplazja stawu łokciowego
- Choroba von Willebranda
- Nowotwory
- Padaczka
- Dwa rzędy rzęs – dodatkowa para rzęs, które podrażniają gałkę oczną
- Rozszerzenie i skręt żołądka
pixabay.com/photos/greater-swiss-mountain-dog-dog-run-6019631/
Ile kosztuje duży szwajcarski pies pasterski?
Cena dużego szwajcarskiego psa pasterskiego z hodowli waha się od 3000 do 5000 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.
Koszty utrzymania – tabelka
Koszt zakupu psa z hodowli to dopiero początek wydatków. Drugim dużym wydatkiem będzie skompletowanie wyprawki dla psa, która powinna być gotowa i czekać na przybycie szczeniaka do nowego domu. Miesięczne koszty utrzymania psa przedstawiliśmy poniżej, są one orientacyjne, ponieważ wszystko zależy od jakości produktów, na które się zdecydujesz.
Czynnik | Orientacyjny koszt miesięczny (PLN) |
Karma | 200 – 400 |
Przysmaki | 100 – 150 |
Opieka weterynaryjna | 100 – 300 (bez nagłych wypadków) |
Ochrona przeciw pasożytom | Od 20 zł – w zależności od preparatu |
Akcesoria (zabawki) | 50 – 100 |
Pielęgnacja (kąpiele, strzyżenie) | Zależnie od rasy, może być niepotrzebna lub do 150 |
Łącznie | 620 – 1120 |
Pamiętaj, że te koszty są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od indywidualnych potrzeb psa, jego stanu zdrowia, a także od cen lokalnych. Dodatkowo, w przypadku nagłych wypadków lub chorób, koszty weterynaryjne mogą znacząco wzrosnąć. Warto również uwzględnić koszty związane z szkoleniem, które mogą być istotne zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia psa.
Jak wybrać hodowlę?
Chcąc wybrać najlepszą hodowlę dużego szwajcarskiego psa pasterskiego zacznij od Związku Kynologicznego w Polsce. Na stronie zkwp.pl, znajdziesz adresy regionalnych oddziałów. We właściwym dla Twojego miejsca zamieszkania możesz poprosić o listę zarejestrowanych hodowli wybranej rasy psów.
Przed podjęciem decyzji o wyborze hodowli, zapoznaj się z informacjami zawartymi na jej stronie internetowej. Zwróć uwagę na osiągnięcia suki hodowlanej i reproduktora, a także na częstotliwość pojawiania się kolejnych miotów. Nie zapomnij poszukać opinii innych miłośników rasy, które pomogą Ci ocenić wybraną hodowlę.
Ważne jest, abyś odwiedził hodowlę osobiście, aby zobaczyć, jak żyją psy i jakie warunki im się oferuje. Bądź gotowy na pytania od hodowcy, który chce upewnić się, że jego szczenięta trafią w dobre ręce. Przygotuj również własne pytania.
Pamiętaj, że celem hodowli przede wszystkim doskonalenie rasy w oparciu i szeroką wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, etiologii, zoohigieny, biochemii, a nawet biofizyki. W profesjonalnych hodowlach najważniejsze jest zdrowie kolejnych pokoleń psów.
Jeśli jesteś nowy w temacie, szukaj wsparcia wśród członków ZKwP i doświadczonych hodowców. Wybierając hodowlę, zwróć uwagę na całe środowisko, w jakim psy się wychowują, co wpłynie na wiele lat życia Twojego nowego czworonożnego przyjaciela. Zapoznaj się również z wadami eliminującym szczenięta z dalszej hodowli, które są opisane we wzorcu rasy i upewnij się, że wybrany przez Ciebie szczeniak jest od nich wolny.
FAQ
Jak długo żyje duży szwajcarski pies pasterski?
Przewidywana długość życia psa tej rasy to 9-11 lat.
Źródła
M. Ceregrzyn (red.), Psy rasowe. Kompendium lekarza weterynarii i hodowcy, MI Polska, Warszawa 2008.
J. Cunliffe, M. Redlicki (przekład), Rasy psów – kompendium, Wyd. Parragon, 2007.
E.M. Kramer, 250 ras psów, pochodzenie, charakter, utrzymanie, O.W. Multico, Warszawa 2008.
www.fci.be/en/nomenclature/GREAT-SWISS-MOUNTAIN-DOG-58.html
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.
