Epieski.pl – serwis z poradami dla opiekunów psów

Reklama

Reklama

Charcik włoski

Charcik włoski

By Tesori di Carli – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=49447170

Charcik włoski, czyli piccolo levriero italiano to najmniejszy spośród psów gończych. Jego przodkami były psy żyjące w basenie Morza Śródziemnego. Charcik włoski przypomina z budowy ciała greyhounda, ale jest od niego zdecydowane mniejszy.

W poniższym artykule przygotowałem, na podstawie wzorca rasy oraz literatury przedmiotu, informacje o wyglądzie tych psów, ich charakterze, problemach zdrowotnych oraz wymaganiach żywieniowych i pielęgnacji. Z artykułu dowiesz się również, ile kosztują szczenięta charcika włoskiego oraz jaki jest mniej więcej koszt utrzymania psa tej rasy.

jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach. Mogą być one pomocne dla innych osób, które planują kupić charcika.

Zapraszam do lektury!

W artykule przeczytasz

W skrócie o rasie

Waga

3-5 kg

Wysokość w kłębie

32-38 cm

Kategoria wielkości

Pies małej rasy

Długość życia

12-14 lat

Charakter

Pewny siebie, łagodny, uczuciowy, wesoły

Wygląd według wzorca rasy

Charcik włoski to najmniejszy spośród wszystkich chartów o wyjątkowo kruchej i delikatnej posturze, ale dobrze widocznym umięśnieniu.

Głowa psa jest wąska i wydłużona. Płaska czaszka ma lekko zaokrąglone boki, a długość czaszki jest równa połowie długości głowy. Okolica podoczodołowa jest wyraźnie zarysowana, a subtelne umięśnienie głowy podkreśla wyraziste łuki nadoczne. Kufa charcika włoskiego zwęża się ku końcowi, a jego ciemny nos jest dobrze rozwarty. Duże, okrągławe oczy o ciemnych tęczówkach i pigmentowanych powiekach nadają wyrazistego wyglądu. Uszy, osadzone bardzo wysoko, są małe, o delikatnej chrząstce, złożone i noszone do tyłu, a w momencie napięcia unoszą się poziomo na boki.

Szyja psa jest muskularna, sucha, bez podgardla, z lekko łukowatą linią górną. Długość szyi równa jest długości głowy. Tułów psa jest prosty, lekko wysklepiony w okolicy grzbietowo-lędźwiowej, a klatka piersiowa jest wąska, mocna, o eleganckim kształcie i lekko wysklepionych żebrach, sięgająca do łokci. Zad jest bardzo spadzisty, szeroki i umięśniony, a ogon cienki, nisko osadzony, pokryty krótkim włosem, stopniowo zwężający się ku końcowi.

Kończyny przednie są proste, pionowe, o suchym umięśnieniu, z dobrze rozwiniętymi, długimi mięśniami łopatek i równoległymi ramionami. Kończyny tylne charakteryzują się dobrym kątowaniem, długimi, suchymi udami z wyraźnym rysunkiem mięśni, silnymi kolanami i delikatnym kośćcem podudzi.

Skóra charcika włoskiego jest cienka, dobrze przylegająca na całym ciele. Włos jest krótki, jedwabisty i delikatny, a umaszczenie jednolite: czarne, szare lub izabelowate w różnych odcieniach, z bielą tolerowaną jedynie na przedpiersiu i łapach. Chód tego psa jest sprężysty, harmonijny, przestrzenny i nieco wysoki, z kończynami przednimi wyrzucanymi daleko do przodu.

Charcik włoski na trawie

By christina – Flickr, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=2149216

Charakter i zachowanie

Charcik włoski to bardzo żywiołowy i skory do zabaw pies. Jest przy tym bardzo odważny. Uwielbia długie spacery oraz gonitwy – każda forma aktywności jest dla niego wskazana.

Z uwagi na bardzo kruchą posturę nie jest to najlepszy pies do zabaw z małymi dziećmi, które mogą mu po prostu wyrządzić przez przypadek krzywdę.

W przeciwieństwie do wielu innych chartów pies tej rasy nie ma w sobie zbyt wiele niezależności – wykazuje niewielką skłonność do samodzielnych polowań.

Wobec obcych pies tej rasy jest powściągliwy, a nawet nieprzystępny.

Charciki można skumulować w większym stadzie, gdyż dobrze się między sobą dogadują i świetnie organizują sobie wspólne bieganki.

Nie jest to dobry wybór dla ludzi nerwowych lub domatorów.

Psy tej rasy dobrze dogadają się z innymi psami, a nawet kotami.

Zasadniczo ułożenie tych psów nie jest trudne, jeśli przewodnik postępuje z nimi konsekwentnie. Często są niegrzeczne i są tego świadome. Ważne jest, by w razie niepowodzeń dostrzegać ich zabawną stronę, ale nie oznacza to, że można im pozwolić na wszystko.

Zalety i wady charcika włoskiego

Zalety

  • Lojalność – pies tej rasy jest wyjątkowo lojalny i oddany swojemu właścicielowi – bardzo silnie przywiązuje się do opiekuna.
  • Kompaktowe rozmiary – jego niewielkie rozmiary sprawiają, że jest idealny do mieszkania w małych przestrzeniach – doskonale sprawdza się w warunkach miejskich.
  • Elegancki wygląd – charakteryzuje się eleganckim i smukłym wyglądem, dzięki temu zyskuje wiele uwagi i zachwytów na spacerach.
  • Łatwość pielęgnacji – ma krótką sierść, która nie wymaga intensywnej pielęgnacji – dzięki temu jest łatwy w utrzymaniu czystości.
  • Chętny do nauki – chętnie się uczy, co ułatwia szkolenie i naukę nowych komend.

Wady

  • Wrażliwy na warunki pogodowe – jest wrażliwy na niskie temperatury. Ze względu na brak podszerstka potrzebuje dodatkowej ochrony podczas zimnych dni.
  • Wysoka potrzeba aktywności – wymaga dużo ruchu i aktywności. Mimo niewielkich rozmiarów potrzebuje regularnych, intensywnych ćwiczeń, co może być wyzwaniem dla mniej aktywnych właścicieli.
  • Delikatna budowa ciała – jest podatny na urazy i wymaga ostrożnego traktowania.

Codzienna opieka

W celu zapewnienia charcikowi włoskiemu zdrowego i długiego życia warto pamiętać o kilku dobrych praktykach w zakresie codziennej opieki nad psem tej rasy.

Żywienie

Charcik włoski to pies małej rasy, a do tego wyjątkowo aktywny. To oznacza, że jego przemiana materii będzie szybsza niż u innych ras psów. Z tego względu pies powinien być karmiony częściej, ale mniejszymi porcjami. Dobrze jest wyrobić nawyk karmienia psa 3-4 razy dziennie o stałych porach.

Charcik może być karmiony zarówno suchą komercyjną karmą, jak i karmą mokrą. Dopuszczalna jest również dieta łączona, ale wtedy konieczne może być przeliczenie dziennego zapotrzebowania psa na kalorie i dostosowania ilości poszczególnych karm.

Musisz również pamiętać, by dostosować dietę do wieku psa, gdyż inne zapotrzebowanie na składniki odżywcze mają szczenięta, a inne psy dorosłe oraz starsze.

Pielęgnacja

Charcika włoskiego należy szczotkować raz w tygodniu za pomocą szczotki z miękkim włosiem. Po spacerze warto przetrzeć sierść psa irchową ściereczką. Psa należy szczotkować zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa, poprzedzając ten zabieg zroszeniem sierści odżywką antystatyczną, by włos się nie elektryzował.

Psa należy kąpać dosyć często – przynajmniej raz na miesiąc. Kąpiel warto wykonać dwukrotnie przy użyciu rozcieńczonego szamponu dla psów, a następnie zastosować odżywkę, którą należy spłukać po kilku minutach. Sierść trzeba odsączyć z wody ręcznikiem lub wysuszyć ciepłym strumieniem powierza z suszarki. Po kąpieli dobrze jest przeczesać psa, aby okrywa ładnie się ułożyła.

Raz w tygodniu powinno się sprawdzać stan oczu, uszu i łap psa. Czyszczenie zębów powinno być realizowane codziennie. Użycie specjalnych preparatów do wody, które pomagają zmniejszyć osadzanie się kamienia nazębnego, znacząco przyczyni się do utrzymania zdrowia jamy ustnej psa.

Zdrowie

Charcik włoski, jak na swoją delikatną budowę jest psem dosyć wytrzymałym. Psy tej rasy mogą żyć nawet przez 14 lat. Dobrze znosi upały, zimą powinien być jednak wyprowadzany na spacery w ubranku. Mimo wszystko jest to rasa podatna na całkiem dużo chorób genetycznych.

Typowe choroby charcików włoski

  • Zapadanie się dziąseł
  • Odsłonięcie szyjek zębowych
  • Padaczka
  • Zwichnięcie rzepki
  • Postępujący zanik siatkówki
  • Mała gęstość kości predysponująca do złamań (niektóre linie hodowlane)
  • Złamania ogona
  • Przeziębienia (rasa wrażliwa na zimno i wilgoć)
  • Wnętrostwo
  • Głuchota wrodzona
  • Choroba Willebranda
  • Zaćma młodzieńcza
  • Niedoczynność tarczycy
  • Łysienie małżowin usznych
  • Wyłysienia z rozrzedzeniem barwnika
  • Nadwrażliwość na lek stosowany w narkozie – tiopental
Italian Greyhound w ubranku dla psóow

By Nikolai Gates Vetr – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=75493927

Ile kosztuje charcik włoski?

Cena charcika włoskiego z hodowli waha się od 3500 do 5000 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.

Koszty utrzymania – tabelka

Koszt zakupu psa z hodowli to dopiero początek wydatków. Drugim dużym wydatkiem będzie skompletowanie wyprawki dla psa, która powinna być gotowa i czekać na przybycie szczeniaka do nowego domu. Miesięczne koszty utrzymania psa przedstawiliśmy poniżej, są one orientacyjne, ponieważ wszystko zależy od jakości produktów, na które się zdecydujesz.

Czynnik

Orientacyjny koszt miesięczny (PLN)

Karma

100 – 150

Przysmaki

50 – 100

Opieka weterynaryjna

100 – 300 (bez nagłych wypadków)

Ochrona przeciw pasożytom 

Od 20 zł – w zależności od preparatu

Akcesoria (zabawki)

50 – 100

Pielęgnacja (kąpiele, strzyżenie)

50 – 100

Łącznie

370 – 770

Pamiętaj, że te koszty są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od indywidualnych potrzeb psa, jego stanu zdrowia, a także od cen lokalnych. Dodatkowo, w przypadku nagłych wypadków lub chorób, koszty weterynaryjne mogą znacząco wzrosnąć. Warto również uwzględnić koszty związane z szkoleniem, które mogą być istotne zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia psa.

Jak wybrać hodowlę?

Chcąc wybrać najlepszą hodowlę charcików włoskich zacznij od Związku Kynologicznego w Polsce. Na stronie zkwp.pl, znajdziesz adresy regionalnych oddziałów. We właściwym dla Twojego miejsca zamieszkania możesz poprosić o listę zarejestrowanych hodowli wybranej rasy psów.

Przed podjęciem decyzji o wyborze hodowli, zapoznaj się z informacjami zawartymi na jej stronie internetowej. Zwróć uwagę na osiągnięcia suki hodowlanej i reproduktora, a także na częstotliwość pojawiania się kolejnych miotów. Nie zapomnij poszukać opinii innych miłośników rasy, które pomogą Ci ocenić wybraną hodowlę.

Ważne jest, abyś odwiedził hodowlę osobiście, aby zobaczyć, jak żyją psy i jakie warunki im się oferuje. Bądź gotowy na pytania od hodowcy, który chce upewnić się, że jego szczenięta trafią w dobre ręce. Przygotuj również własne pytania.

Pamiętaj, że celem hodowli przede wszystkim doskonalenie rasy w oparciu i szeroką wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, etiologii, zoohigieny, biochemii, a nawet biofizyki. W profesjonalnych hodowlach najważniejsze jest zdrowie kolejnych pokoleń psów.

Jeśli jesteś nowy w temacie, szukaj wsparcia wśród członków ZKwP i doświadczonych hodowców. Wybierając hodowlę, zwróć uwagę na całe środowisko, w jakim psy się wychowują, co wpłynie na wiele lat życia Twojego nowego czworonożnego przyjaciela. Zapoznaj się również z wadami eliminującym szczenięta z dalszej hodowli, które są opisane we wzorcu rasy i upewnij się, że wybrany przez Ciebie szczeniak jest od nich wolny.

Źródła

M. Ceregrzyn (red.), Psy rasowe. Kompendium lekarza weterynarii i hodowcy, MI Polska, Warszawa 2008.

J. Monkiewicz, K. Rogowska, J. Wajdzik, Kynologia. Wiedza o psie, Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Wrocław 2011.

E. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, D.W. Bellona, Warszawa 2003.

www.zkwp.pl/wzorce/200.pdf

www.fci.be/en/nomenclature/ITALIAN-SIGHTHOUND-200.html

Picture of dr Mateusz Karatysz

dr Mateusz Karatysz

Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.

Bio autora
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
PARTNERZY