Alaskan malamute

Alaskan malamute to największy z arktycznych psów zaprzęgowych, którego nazwa pochodzi od eskimoskiego szczepu myśliwych i handlarzy Malhemiute, zasiedlających tereny zatoki Kotzebue. Psy tej rasy od zawsze pracowały przy ciągnięciu sań oraz holowaniu barek. Planujesz zakup tego psa? Koniecznie przeczytaj mój artykuł.
W poniższym artykule przygotowałem, na podstawie wzorca rasy oraz literatury przedmiotu, informacje o wyglądzie tych psów, ich charakterze, problemach zdrowotnych oraz wymaganiach żywieniowych i pielęgnacji. Z artykułu dowiesz się również ile kosztują szczenięta alaskan malamuta oraz jaki jest mniej więcej koszt utrzymania psa tej rasy.
Jeżeli planujesz zakupić psa tej rasy, to koniecznie sprawdź, jaki ma charakter i jakie są jego potrzeby, by zapewnić zarówno sobie, jak i psu szczęśliwe wspólne życie. Jeżeli jesteś opiekunem alskana, to podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach. Mogą być one pomocne dla innych osób, które planują kupić tego psa.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
W skrócie o rasie
Waga | 34-38 kg |
Wysokość w kłębie | 58,5-63,5 cm |
Kategoria wielkości | Duża rasa psów |
Długość życia | 12-14 lat |
Charakter | Czuły, przyjacielski, wierny i oddany towarzysz. |
Wygląd według wzorca rasy
Alaskan malamute to pies o mocnej, solidnej budowie ciała, u którego głębokość klatki piersiowej stanowi ok. połowę wysokości psa do łopatek.
Głowa psa tej rasy jest proporcjonalna do jego wielkości, a jej łagodny wyraz wskazuje na czułe usposobienie. Czaszka jest szeroka i umiarkowanie wysklepiona między uszami, stopniowo zwężająca się ku nosowi. Kufa jest duża i masywna, zwężająca się lekko w kierunku nosa, z ściśle przylegającymi wargami. Oczy są brązowe, migdałowego kształtu, ukośnie osadzone, a uszy trójkątne, średniej wielkości, osadzone szeroko i nieco skierowane ku przodowi.
Szyja malamuta jest mocna i umiarkowanie łukowata. Tułów jest zwartej budowy, z dobrze rozwiniętą klatką piersiową i mocnymi lędźwiami. Grzbiet jest prosty, lekko opadający ku biodrom. Ogon jest osadzony umiarkowanie wysoko, noszony nad grzbietem, przypominający powiewające pióro. Przednie kończyny są grubokościste i umięśnione, proste aż do śródręczy, a tylne kończyny szerokie, z silnie umięśnionymi udami i dobrze ukątowanymi stawami skokowymi. Łapy są typu „rakiety śnieżnej”, zwarte i mocne, z grubymi i twardymi opuszkami. Malamut porusza się pewnym, zrównoważonym i mocnym krokiem, z dobrą akcją kończyn tylnych i przednich.
Szata malamuta jest gęsta, gruby włos ochronny, z gęstym podszyciem. Umaszczenie waha się od jasnoszarego do czarnego, przez śniady i rude, z białymi elementami na spodzie tułowia, kończynach i masce. Jednolicie biały kolor jest dopuszczalny, a biała strzałka na czole, kołnierz lub plama na karku są atrakcyjne i akceptowane.

pixabay.com/photos/alaskan-malamute-malamute-dog-1531351/
Charakter i zachowanie
Alaskan malamute to niezależny pies, ale nie aż tak zadziorny, jak husky. Alskan ma opinię raczej przyjaznego i niestroniącego od ludzi – nie jest też psem jednego właściciela. To lojalny kompan całej rodziny i dobry towarzysz zabaw z dziećmi. Chociaż niektórzy autorzy zaznaczają, że zachowanie psa tej rasy jest wyniosłe i nie jest to typowy pieszczoch do zabaw – tutaj jestem ciekaw zdania opiekunów psów tej rasy, ponieważ moje osobiste kontakty z tymi psami wskazują, że są otwarte na zabawy nawet z obcymi.
Pies tej rasy wymaga bardzo dużo ruchu. Tylko zaspokojenie tej kluczowej potrzeby spowoduje, że w domu pies będzie spokojnym zwierzęciem.
Alaskany mogą przejawiać agresję wobec innych psów i mniejszych zwierząt, dlatego konieczne jest odpowiednie szkolenie psa tej rasy już od szczeniaka.
Pies pozostawiony samemu sobie uaktywni duszę samotnika. Może stać się problematyczny w kontakach z ludźmi.
Alaskan malamute w stosunku do ludzi jest przyjacielski, ale nie oddany jednej osobie. Nadaje się tylko dla ludzi ze znajomością psiej psychologii, doświadczeniem, chęcią do pracy z psem i umiejętnością postawienia na swoim. Psu trzeba demonstrować swe kwalifikacje na przewodnika stada, a on powinien je zaakceptować. Nie nadaje się do trzymania w domu ani mieszkaniu.
Eva-Maria Krämer
Zalety i wady alaskan malamutów
Zalety
- Wytrzymałość – są niezwykle wytrzymałe i silne – mogą wykonywać ciężkie prace np. ciągnięcie sań na długie dystanse.
- Przyjazność – mają łagodne i przyjazne usposobienie, są świetnymi towarzyszami zarówno dla dzieci, jak i dorosłych.
- Inteligencja – charakteryzują się wysoką inteligencją, co ułatwia ich szkolenie, choć czasami mogą być uparte.
- Odporność na zimno – ich gęsta, podwójna sierść doskonale chroni przed niskimi temperaturami, dlatego świetnie radzą sobie w zimnym klimacie.
Wady
- Wysokie zapotrzebowanie na ruch – wymagają dużo ruchu i aktywności fizycznej, co może być trudne do zrealizowania dla osób prowadzących mniej aktywny tryb życia.
- Niezależność – są niezależne i mogą być uparte, co może utrudniać ich szkolenie i wymaga dużej konsekwencji ze strony właściciela.
- Silny instynkt łowiecki – mają silny instynkt łowiecki, co może prowadzić do ucieczek lub prób polowania na mniejsze zwierzęta.
- Intensywne linienie – intensywnie linieją, co wymaga regularnego szczotkowania i sprzątania sierści w domu.
- Wymagająca pielęgnacja – ich gęsta sierść wymaga regularnej pielęgnacji, aby zapobiec splątaniu i utrzymać ją w dobrej kondycji, co może być czasochłonne.
Codzienna opieka
W celu zapewnienia alaskan malamutowi zdrowego i długiego życia warto pamiętać o kilku dobrych praktykach w zakresie codziennej opieki nad psem tej rasy.
Żywienie
Alaskan malamute, który jest psem pracującym, czy też uprawiającym psie sporty powinien być karmiony z dopasowaniem kaloryczności do dziennego zapotrzebowania psa na energię, które z całą pewnością będzie podwyższone.
Jeżeli pies całorocznie mieszka w kojcu zewnętrznym, to w okresie zimy kaloryczność posiłków powinna również zostać podniesiona.
Malamuta możesz karmić suchą karmą komercyjną, dietą BARF lub samodzielnie gotowanymi posiłkami. W przypadku dwóch ostatnich konieczne jest jednak samodzielne zbilansowanie składników pokarmowych – może w tym pomóc psi dietetyk.
Dieta psa powinna być dostosowana do jego wieku, poziomu aktywności oraz ewentualnych chorób.
Pielęgnacja
Szata alaskan malamuta wymaga regularnej pielęgnacji, gdyż gęsty podszerstek może się filcować. Psa należy szczotkować 1-2 razy w tygodniu szczotką włosianą o twardej szczeciniej, sięgającej aż do skóry. Dodatkowo sierść należy rozczesywać drucianą szczotką o gładko zakończonych szpilkach. Do usuwania podszerstka potrzebna będzie metalowa szczotka o zagiętych, gładko zakończonych drucikach.
Psa nie wolno szczotkować na sucho, należy skorzystać z odżywki w aerozolu, a czesanie wykonywać zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa.
Dwa razy do roku pies przechodzi intensywne linienie i wtedy należy go wyczesywać codziennie.
Kąpiel wskazana jest raz na kwartał. Najlepiej wykonać ją dwukrotnie przy użyciu rozcieńczonego szamponu, a następnie zastosować odżywkę, którą należy spłukać po kilku minutach. Sierść trzeba odsączyć z wody ręcznikiem lub wysuszyć ciepłym strumieniem powierza z suszarki. Po kąpieli dobrze jest przeczesać psa, aby okrywa ładnie się ułożyła.
Raz w tygodniu warto sprawdzić stan oczu, uszu i łap psa. Czyszczenie zębów powinno być realizowane codziennie. Użycie specjalnych preparatów do wody, które pomagają zmniejszyć osadzanie się kamienia nazębnego, znacząco przyczyni się do utrzymania zdrowia jamy ustnej psa.
Zdrowie
Malamuty dobrze znoszą niskie temperatury. W upalne letnie dni nie należy jednak forsować psa, by nie dostał udaru cieplnego. Alaskan malamuty to pierwotna, silna rasa, która niestety nie jest wolna od chorób.
Typowe choroby alskan malamuta
- Dystrofia mięśni
- Dystrofia rogówki
- Jaskra
- Uogólniony postępujący zanik siatkówki
- Dermatoza cynkozależna
- Dysplazja mieszków włosowych
- Dysplazja stawów biodrowych
- Nużyca uogólniona
- Niedobór czynnika VII
- Porażenie krtani
- Cukrzyca
- achondroplazja – karłowatość
- lipoma
Ile kosztuje alaskan malamute?
Cena alaskan malamuta z hodowli waha się od 3000 do 5000 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.

Koszty utrzymania – tabelka
Koszt zakupu psa z hodowli to dopiero początek wydatków. Drugim dużym wydatkiem będzie skompletowanie wyprawki dla psa, która powinna być gotowa i czekać na przybycie szczeniaka do nowego domu. Miesięczne koszty utrzymania psa przedstawiliśmy poniżej, są one orientacyjne, ponieważ wszystko zależy od jakości produktów, na które się zdecydujesz.
Czynnik | Orientacyjny koszt miesięczny (PLN) |
Karma | 200 – 400 |
Przysmaki | 100 – 150 |
Opieka weterynaryjna | 100 – 300 (bez nagłych wypadków) |
Ochrona przeciw pasożytom | Od 20 zł – w zależności od preparatu |
Akcesoria (zabawki) | 50 – 100 |
Pielęgnacja (kąpiele, strzyżenie) | Zależnie od rasy, może być niepotrzebna lub do 150 |
Łącznie | 620 – 1120 |
Pamiętaj, że te koszty są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od indywidualnych potrzeb psa, jego stanu zdrowia, a także od cen lokalnych. Dodatkowo, w przypadku nagłych wypadków lub chorób, koszty weterynaryjne mogą znacząco wzrosnąć. Warto również uwzględnić koszty związane z szkoleniem, które mogą być istotne zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia psa.
Jak wybrać hodowlę?
Chcąc wybrać najlepszą hodowlę alaskan malamuta zacznij od Związku Kynologicznego w Polsce. Na stronie zkwp.pl, znajdziesz adresy regionalnych oddziałów. We właściwym dla Twojego miejsca zamieszkania możesz poprosić o listę zarejestrowanych hodowli wybranej rasy psów.
Przed podjęciem decyzji o wyborze hodowli, zapoznaj się z informacjami zawartymi na jej stronie internetowej. Zwróć uwagę na osiągnięcia suki hodowlanej i reproduktora, a także na częstotliwość pojawiania się kolejnych miotów. Nie zapomnij poszukać opinii innych miłośników rasy, które pomogą Ci ocenić wybraną hodowlę.
Ważne jest, abyś odwiedził hodowlę osobiście, aby zobaczyć, jak żyją psy i jakie warunki im się oferuje. Bądź gotowy na pytania od hodowcy, który chce upewnić się, że jego szczenięta trafią w dobre ręce. Przygotuj również własne pytania.
Pamiętaj, że celem hodowli przede wszystkim doskonalenie rasy w oparciu i szeroką wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, etiologii, zoohigieny, biochemii, a nawet biofizyki. W profesjonalnych hodowlach najważniejsze jest zdrowie kolejnych pokoleń psów.
Jeśli jesteś nowy w temacie, szukaj wsparcia wśród członków ZKwP i doświadczonych hodowców. Wybierając hodowlę, zwróć uwagę na całe środowisko, w jakim psy się wychowują, co wpłynie na wiele lat życia Twojego nowego czworonożnego przyjaciela. Zapoznaj się również z wadami eliminującym szczenięta z dalszej hodowli, które są opisane we wzorcu rasy i upewnij się, że wybrany przez Ciebie szczeniak jest od nich wolny.
FAQ
Czy alaskan malamuty szczekają?
Alaskan malamute jest rasą, która szczeka rzadko. Zamiast szczekania wybierają jednak skomlenie i wycie. Pełny repertuar tych odgłosów poznasz, gdy zabierzesz psa do kąpieli.
Źródła
M. Ceregrzyn (red.), Psy rasowe. Kompendium lekarza weterynarii i hodowcy, MI Polska, Warszawa 2008.
E.M. Kramer, 250 ras psów, pochodzenie, charakter, utrzymanie, O.W. Multico, Warszawa 2008.
E. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, D.W. Bellona, Warszawa 2003.
J. Monkiewicz, K. Rogowska, J. Wajdzik, Kynologia. Wiedza o psie, Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Wrocław 2011.
M. Szmurło, I. Szmurło, Husky i inne – sport psich zaprzęgów, Agencja Wydawnicza Egros, Warszawa 2021
www.fci.be/en/nomenclature/ALASKAN-MALAMUTE-243.html

dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.
