Epieski.pl – serwis z poradami dla opiekunów psów

Reklama

Reklama

Rosyjska bolonka kolorowa

Rosyjska bolonka kolorowa

pixabay.com/photos/bolonka-zwetna-dog-outdoors-canine-7313377/

Bolonka cwetna, czyli bolończyk kolorowy to rasa psów, która została wyhodowana w XX wieku w Rosji ze skrzyżowania bolończyka, shih tzu i lhasa apso. Od końca lat 80. XX wieku psy tej rasy zdobywają coraz większe uznanie, jako pupile do towarzystwa.

W poniższym artykule przygotowałem, na podstawie wzorca rasy oraz literatury przedmiotu, informacje o wyglądzie tych psów, ich charakterze, problemach zdrowotnych oraz wymaganiach żywieniowych i pielęgnacji. Z artykułu dowiesz się również ile kosztują szczenięta bolończyka kolorowego oraz jaki jest mniej więcej koszt utrzymania psa tej rasy.

Jeżeli planujesz zakupić psa tej rasy, to koniecznie sprawdź, jaki ma charakter i jakie są jego potrzeby, by zapewnić zarówno sobie, jak i psu szczęśliwe wspólne życie. Jeżeli jesteś opiekunem bolonki cwetnej, to podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach. Mogą być one pomocne dla innych osób, które planują kupić psa tej rasy.

Zapraszam do lektury!

W artykule przeczytasz

W skrócie o rasie

Waga

3-4 kg

Wysokość w kłębie

Do 26 cm

Kategoria wielkości

Pies małej rasy

Długość życia

14-20 lat

Charakter

Przyjacielski, radosny, ciekawski

Wygląd według wzorca

Rosyjski bolończyk kolorowy to pies małej rasy o nieco wydłużonej sylwetce, zbudowany harmonijnie, z długimi, kręconymi włosami na całym ciele.

To pies o proporcjonalnej głowie, którego czaszka jest lekko wypukła z umiarkowanie zaznaczonymi łukami nadoczodołowymi i dobrze zdefiniowanym stopem. Kufa jest krótka, nieco ponad 1/3 długości głowy, smukła, zwężająca się ku nosowi, który jest mały, czarny lub w kolorze umaszczenia. Oczy są średniej wielkości, okrągłe, ciemne, z przyjaznym wyrazem, otoczone cienkimi, przylegającymi powiekami. Uszy średniej wielkości, trójkątne, pokryte długimi frędzlami, ustawione umiarkowanie wysoko.

Szyja psa jest średniej długości, osadzona wysoko, sucha i umięśniona. Tułów kompaktowy, umiarkowanie szeroki z lekko opadającą linią grzbietu od kłębu do nasady ogona. Klatka piersiowa jest owalna w przekroju, sięgająca do stawów łokciowych, a lędźwie krótkie, szerokie i lekko wypukłe. Zad zaokrąglony, umięśniony, lekko opadający. Ogon średniej długości, osadzony wysoko, zawinięty na grzbiet i pokryty długą sierścią.

Kończyny przednie są proste i równoległe, umiarkowanie szeroko rozstawione, z umięśnionymi łopatkami i kątowym stawem łokciowym. Kończyny tylne również proste i równoległe, umiarkowanie szeroko rozstawione, z umięśnionymi udami i dobrze zdefiniowanym stawem skokowym. Ruch bolończyka kolorowego jest swobodny i lekki, charakterystyczny trucht.

Skóra psa jest cienka, elastyczna, bez oznak luźności, w pełni pigmentowana. Włos długi, gęsty, umiarkowanie gruby, równomiernie pokrywający całe ciało, układający się w duże loki lub fale. Podszerstek umiarkowanie rozwinięty lub brak. Dopuszczalne jest jedynie przycinanie włosa na łapach. Umaszczenie dowolne, z wyjątkiem białego, łaciatego i merle. Małe, ledwo zauważalne białe znaczenia na podbródku, gardle, klatce piersiowej i końcach palców są tolerowane.

Rosyjski bolończyk kolorowy

By Svenska Mässan from Sweden/ Johan Frick-Meijer, Sweden (due to exif-Data) – Grupp 9, RUSSKAYA TSVETNAYA BOLONKA, Cocoa Love Canis Bohemia, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=47879162

Charakter i zachowanie

Rosyjska bolonka kolorowa to typowy biszon – pies o przyjacielskim, żywym i chętnym do zabawy usposobieniu, który bardzo mocno przywiązuje się do człowieka, ciężko znosi samotność i potrzebuje być w centrum uwagi rodziny.

Bolończyk kolorowy jest psem zrównoważonym, inteligentnym, przyjaznym wobec wszystkich – nawet obcych, nigdy nie powinien być nieśmiały oraz wykazywać agresji w jakiejkolwiek formie.

Rasa tych psów jest bardzo uczuciowa w stosunku do rodziny. Psy ciężko znoszą samotność i mogą cierpieć na lęk separacyjny. Z tego względu należy w czasie socjalizacji przyzwyczaić psa do pozostawania samemu w domu.

Wobec dzieci jest psem tolerancyjnym i cierpliwym. Jednocześnie nada się do wspólnych zabaw. Jest to rasa przyjaźnie nastawiona do innych psów oraz kotów.

Pies tej rasy doskonale dostosuje się do różnych warunków, w jakich przyjdzie mu żyć. Jest też łatwy w transporcie, mało szczekliwy, podatny na szkolenie, umiarkowanie otwarty na obce osoby.

Bolonka kolorowa ma wprawdzie bardzo zróżnicowany eksterier, ale jest bardzo dobrym psem rodzinnym, odpornym i łatwo się przystosowującym. W rodzinie czuje się równie dobrze, jak u ludzi samotnych. Bardzo dobrze nadaje się do trzymania w miejskim mieszkaniu. Jest inteligentnym psem i pojętnym, łatwym do wychowania i dobrym dla początkujących właścicieli.

Zalety i wady bolończyka kolorowego

Zalety

  • Przyjazny charakter – pies jest bardzo towarzyski i łatwo nawiązuje kontakty zarówno z ludźmi, jak i innymi zwierzętami. Dzięki temu doskonale sprawdza się jako pies rodzinny.
  • Niewielkie wymagania co do przestrzeni – ze względu na swoje niewielkie rozmiary, idealnie nadaje się do życia w mieszkaniach. Potrafi się dostosować do warunków miejskich i nie potrzebuje dużego podwórka.
  • Łatwy do szkolenia – pies jest inteligentny i chętny do nauki, szkolenie go jest stosunkowo proste. Szybko uczy się nowych komend i sztuczek.
  • Długowieczność – przedstawiciele tej rasy często cieszą się długim życiem. Ich zdrowie jest zazwyczaj dobre, co dodatkowo zwiększa ich długowieczność.
  • Minimalne linienie – pies ma sierść, która minimalnie linieje, co jest dużym plusem dla osób cierpiących na alergie (chociaż nie jest to pies hipoalergiczny). Ponadto, mniejsza ilość włosów w domu oznacza mniej sprzątania.

Wady

  • Wymagająca pielęgnacja – sierść wymaga regularnej pielęgnacji, aby pozostała w dobrej kondycji. Częste szczotkowanie i kąpiele są konieczne, aby uniknąć kołtunów i matowienia.
  • Wysoka aktywność – potrzebuje dużo ruchu i stymulacji umysłowej. Regularne spacery i zabawy są niezbędne, aby pies był szczęśliwy i zdrowy.
  • Skłonność do lęku separacyjnego – pies silnie przywiązuje się do właściciela, co może prowadzić do problemów z lękiem separacyjnym. Pozostawienie go samego na dłuższy czas może skutkować niepożądanymi zachowaniami.
  • Szczekliwość – Pies może być dość szczekliwy, co może być uciążliwe dla właścicieli mieszkających w blokach. Reaguje na każdy dźwięk i może być trudny do uciszenia, jeśli nie jest odpowiednio szkolony.

Codzienne opieka

W celu zapewnienia bolończykowi kolorowemu zdrowego i długiego życia warto pamiętać o kilku dobrych praktykach w zakresie codziennej opieki nad psem tej rasy.

Żywienie

Jak w zasadzie wszystkie małe rasy psów bolonka kolorowa ma szybszą przemianę materii, dlatego należy go karmić częściej, ale mniejszymi porcjami. Warto wyrobić u psa nawyk 3-4 karmień w ciągu dnia o stałych porach.

Bolończyk może być karmiony suchą oraz mokrą karmą komercyjną. Dobrym rozwiązaniem w przypadku tej rasy może być dieta łączona z tych dwóch rodzajów karm. Pamiętaj tylko, by dostosować karmę do wieku psa, jego poziomu aktywności oraz ewentualnych problemów zdrowotnych.

Jeżeli planujesz wyjść z psem na bardzo aktywny spacer to wstrzymaj się z karmieniem na 2 godziny przed wyjściem, a po spacerze daj psu odpocząć przynajmniej godzinę, zanim podasz mu jedzenie, by uniknąć rozszerzenia żołądka.

Pielęgnacja

Sierść bolończyka kolorowego nie powinna być zbyt długa i delikatna. Chodzi przede wszystkim o to, by pozostała łatwa w pielęgnacji i niestrzyżona nie zniekształcała sylwetki psa.

Bolonka kolorowa to pies, który nie linieje, nie zmienia również okrywy włosowej, dlatego jego włos musi być bardzo zadbany. Pies powinien być szczotkowany przynajmniej 2 razy w tygodniu, by włos się nie sfilcował. U psów tej rasy szczotkę prowadzi się z włosem, a później pod włos. Sierści nie można szczotkować na sucho. Po zakończeniu szczotkowania sierść należy przeczesać grzebieniem. Psy o długiej sierści mogą wymagać codziennego mycia pyska, wąsów i brody.

Psy wystawowe mogą mieć jedynie skracane włosy na łapach. Sierść na całym ciele powinna opadać naturalnie.

Psa tej rasy można kąpać co 2 tygodnie. Przed kąpielą zaleca się wyczesanie sierści. Samą kąpiel należy zrealizować dwukrotnie, korzystając z szamponu dla psów o długim włosie. Po kąpieli należy nałożyć odżywkę do włosów i spłukać ją po 2-3 minutach.

Raz w tygodniu wykonaj przegląd oczu, uszu, łap i gruczołów okołoodbytowych. Zęby szczotkuj psu raz dziennie po ostatnim posiłku.

Zdrowie

Rosyjska bolonka kolorowa to długowieczna rasa psów, ale podatna na niektóre chorób. To również bardzo delikatny pies, który łatwo się przeziębia, dlatego na jesienne i zimowe spacery należy zakupić ubranko dla psa. Na otarcia włosami narażone są także oczy psa.

Typowe choroby bolonki kolorowej

  • Zwichnięcie rzepki
  • Dysplazja stawu biodrowego
  • Kamień nazębny
  • Postępujący zanik siatkówki
  • Zapalenie spojówek
  • Zapalenia uszu
  • Choroba Legga-Calve-Perthesa

Ile kosztuje bolończyk kolorowy?

Cena bolończyka kolorowego z hodowli waha się od 4000 do 6000 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.

Szczeniak bolonki kolorowej

By Jaro Larnos – https://www.flickr.com/photos/jlarnos/29500735738/, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=78767755

Koszty utrzymania – tabelka

Koszt zakupu psa z hodowli to dopiero początek wydatków. Drugim dużym wydatkiem będzie skompletowanie wyprawki dla psa, która powinna być gotowa i czekać na przybycie szczeniaka do nowego domu. Miesięczne koszty utrzymania psa przedstawiliśmy poniżej, są one orientacyjne, ponieważ wszystko zależy od jakości produktów, na które się zdecydujesz.

Czynnik

Orientacyjny koszt miesięczny (PLN)

Karma

100 – 150

Przysmaki

50 – 100

Opieka weterynaryjna

100 – 300 (bez nagłych wypadków)

Ochrona przeciw pasożytom 

Od 20 zł – w zależności od preparatu

Akcesoria (zabawki)

50 – 100

Pielęgnacja (kąpiele, strzyżenie)

50 – 100

Łącznie

370 – 770

Pamiętaj, że te koszty są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od indywidualnych potrzeb psa, jego stanu zdrowia, a także od cen lokalnych. Dodatkowo, w przypadku nagłych wypadków lub chorób, koszty weterynaryjne mogą znacząco wzrosnąć. Warto również uwzględnić koszty związane z szkoleniem, które mogą być istotne zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia psa.

Jak wybrać hodowlę?

Chcąc wybrać najlepszą hodowlę rosyjskiej bolonki kolorowej zacznij od Związku Kynologicznego w Polsce. Na stronie zkwp.pl, znajdziesz adresy regionalnych oddziałów. We właściwym dla Twojego miejsca zamieszkania możesz poprosić o listę zarejestrowanych hodowli wybranej rasy psów.

Przed podjęciem decyzji o wyborze hodowli, zapoznaj się z informacjami zawartymi na jej stronie internetowej. Zwróć uwagę na osiągnięcia suki hodowlanej i reproduktora, a także na częstotliwość pojawiania się kolejnych miotów. Nie zapomnij poszukać opinii innych miłośników rasy, które pomogą Ci ocenić wybraną hodowlę.

Ważne jest, abyś odwiedził hodowlę osobiście, aby zobaczyć, jak żyją psy i jakie warunki im się oferuje. Bądź gotowy na pytania od hodowcy, który chce upewnić się, że jego szczenięta trafią w dobre ręce. Przygotuj również własne pytania.

Pamiętaj, że celem hodowli przede wszystkim doskonalenie rasy w oparciu i szeroką wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, etiologii, zoohigieny, biochemii, a nawet biofizyki. W profesjonalnych hodowlach najważniejsze jest zdrowie kolejnych pokoleń psów.

Jeśli jesteś nowy w temacie, szukaj wsparcia wśród członków ZKwP i doświadczonych hodowców. Wybierając hodowlę, zwróć uwagę na całe środowisko, w jakim psy się wychowują, co wpłynie na wiele lat życia Twojego nowego czworonożnego przyjaciela. Zapoznaj się również z wadami eliminującym szczenięta z dalszej hodowli, które są opisane we wzorcu rasy i upewnij się, że wybrany przez Ciebie szczeniak jest od nich wolny.

Źródła

E.M. Kramer, 250 ras psów, pochodzenie, charakter, utrzymanie, O.W. Multico, Warszawa 2008.

https://rkf.org.ru/wp-content/uploads/2022/10/Russkaya-Tsvetnaya-Bolonka-EN-05.10.2022.pdf

RTBCA Breed Standard

Picture of dr Mateusz Karatysz

dr Mateusz Karatysz

Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.

Bio autora
Subskrybuj
Powiadom o
guest
1 Komentarz
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Opinie w linii
Zobacz wszystkie komentarze
Anna

Mam 2 bolonki i prawie zgadzam się z opisem 🫶

  • kochane – kradną serce każdego, nawet najbardziej zajadłego przeciwnika psów, kociarze twierdzą, że to koty w psiej formie,
  • nieszczekliwe – pojawiają się pojedyncze szczeknięcia podczas zabawy w wyniku wielkiej ekscytacji,
  • od małego zostają „same” z 14-letnim mieszańcem rottweilera – oazą spokoju i bardzo dobrze wychowanym psem; bardzo dobrze się wtedy zachowują, po powrocie do domu widzimy, że bawiły się zabawkami; czasem też zostawiamy którąś z nich samą, żeby w razie czego nie było to obce uczucie i też jest ok
  • radosne, żywiołowe – potrzebują regularnej aktywności z interakcją z człowiekiem,
  • mają fioła na punkcie „rytuałów” – jeśli się je do czegoś przyzwyczai, to powodzenia ze zmianą nawyków jeśli nie jest konieczna,
  • ekstremalnie inteligentne – komendy przyswajają sobie w oka mgnieniu, ale poza tym bardzo dobrze rozumieją swoich opiekunów i ich mowę ciała – dostosowując swoją mowę ciała tak, żeby człowiek mógł zrozumieć. Fascynująca cecha. Nasze bolonki również „gadają” – doskonale wiemy który dźwięk co znaczy i jaką mają potrzebę (bądź zachciankę),
  • różne modele chodu – po dźwięku chodu wiadomo, czy piesek idzie się napić, pobawić, jeść, coś usłyszał, idzie na misję coś zdobyć, czy „idzie nam wpie***lić” xD (przepraszam, ale to jest utarty zwrot, którego używamy, jak któraś z naszych Bolonek idzie jak dresiarz),
  • opiekuńcze – w wieku 4 miesięcy nasza starsza bolonka nie spała z nami w łóżku (w lato woli spać na gołej podlodze), a sama na łóżko wskoczyć nie potrafi. Pewnej nocy zrobiła wszystko, żeby nas obudzić, ponieważ na parterze nasz psi senior wymiotował. Obudziła nas i pokazała, że mamy zejść na dół
  • towarzyskie – bierzcie od razu 2
  • pielęgnacja – najgorszy jest okres od 7 do 10 miesiąca życia – wtedy najlepiej wyczesywać codziennie lub co drugi dzień, bo kudłaci się podszerstek. Jak się go wyczesze, to potem wystarczy porządne czesanie raz w tygodniu (nasze dziewczyny mają długie włosy)

pozdrawiam

PARTNERZY