Lhasa apso
pixabay.com/photos/noddy-lhasa-apso-coco-pet-1127220/
Lhasa apso to pies, który pochodzi z Tybetu. Jego nazwa pochodzi wprost od miasta Lhasa i słowa apso, które oznacza małego długowłosego psa. Psy w tym typie żyły wśród buddyjskich mnichów, gdzie pełniły rolę sygnalistów dla psów obronnych – mastifów tybetańskich. Rasa ta znana była już w VIII w p.n.e. Lwie pieski – bo tak powszechnie nazywano je w Tybecie – wywodzą się od terierów tybetańskich. Do Europy sprowadzili je w XIX wieku angielscy koloniści.
W poniższym artykule przygotowałem, na podstawie wzorca rasy oraz literatury przedmiotu, informacje o wyglądzie tych psów, ich charakterze, problemach zdrowotnych oraz wymaganiach żywieniowych i pielęgnacji. Z artykułu dowiesz się również ile kosztują szczenięta lhasa apso oraz jaki jest mniej więcej koszt utrzymania psa tej rasy.
Jeżeli planujesz zakupić lwiego pieska, to koniecznie sprawdź, jaki ma charakter i jakie są jego potrzeby, by zapewnić zarówno sobie, jak i psu szczęśliwe wspólne życie. Jeżeli jesteś opiekunem psa tej rasy, to podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach. Mogą być one pomocne dla innych osób, które planują kupić lhasa apso.
Zapraszam do lektury!
W artykule przeczytasz
W skrócie o rasie
Waga | 4-7 kg |
Wysokość w kłębie | 25 cm |
Kategoria wielkości | Pies małej rasy |
Długość życia | 14-16 lat |
Charakter | Wesoły, zrównowazony i stanowczy |
Wygląd według wzorca rasy
Lhasa apso to mały piesek o wydłużonej sylwetce i obfitej szacie. Długość tułowia od stawu barkowego do guza siedzeniowego musi być większa od wysokości w kłębie.
Na głowie psa znajdują się charakterystyczne obficie opadające na oczy długie włosy. Czaszka jest umiarkowanie wąska, zwężająca się za oczami, nie całkiem płaska, ale też nie wypukła czy jabłkowata. Kufa, o długości około 4 cm, jest prosta, bez graniastych linii, stanowiąc około 1/3 długości całej głowy. Nos jest czarny, a zgryz odwrócony nożycowy. Ciemne oczy, średniej wielkości i owalnego kształtu, osadzone są z przodu czaszki. Uszy są wiszące i obficie owłosione.
Szyja psa jest silna i łukowato wygięta, co nadaje mu dostojny wygląd. Tułów harmonijny i zwarty z prostym grzbietem oraz mocnymi lędźwiami. Klatka piersiowa jest głęboka, z żebrami zachodzącymi daleko do tyłu. Ogon osadzony wysoko, noszony nad grzbietem, często z załamaniem na końcu, również jest dobrze owłosiony.
Kończyny przednie są dobrze kątowane z prostymi przedramionami i okrągłymi, kocimi łapami o mocnych opuszkach, obficie owłosione. Kończyny tylne są dobrze rozwinięte i umięśnione z dobrym kątowaniem. Łapy również są okrągłe i kocie, z mocnymi opuszkami i obfitym owłosieniem.
Szata lhasa apso jest długa, ciężka, prosta i twarda, z umiarkowanym podszerstkiem. Włos okrywowy nie jest wełnisty ani jedwabisty, a jego obfitość nie przeszkadza w ruchu. Umaszczenie może być różnorodne: złote, piaskowe, miodowe, ciemnoszare, łupkowe, dymne, łaciate, czarne, białe lub brązowawe. Wszystkie te kolory są jednakowo prawidłowe.
Charakter i zachowanie
Lhasa apso to wesoły, czujny i pewny siebie mały piesek, który w stosunku do obcych jest zdecydowanie nieufny i na ich widok może zacząć szczekać, wszczynając alarm. W stosunku do opiekuna, jak i całej rodziny jest bardzo przywiązany.
Jest to pies stworzony do towarzystwa, łatwo dostosowuje się do nowych warunków. Jego dużą zaletą jest łatwość w transporcie oraz możliwość zamieszkania w nawet bardzo małym mieszkaniu.
Lhasa apso uwielbia zabawy, dlatego dobrze odnajdzie się w domu z dziećmi – pod warunkiem, że będą one nauczone bezpiecznego obchodzenia się z tak drobym psem. Lhasa apso wymaga zresztą stałego kontaktu z człowiekiem. Nie jest to pies, który wytrzyma długie godziny w samotności. Pewnym rozwiązaniem może być jednak zapewnienie psu drugiego psiego towarzysza. A ponieważ lwi piesek dobrze dogaduje się z innymi psami oraz pozostałymi zwierzętami domowymi, to nie powinno być problemów, gdy zostaną razem na kilka godzin.
Jak większość wschodnich ras jest nieco uparty. Nie należy się po nim spodziewać żadnych sztuczek, w wychowaniu należy kierować się rozwagą i konsekwencją. Ostre słowa mogą go dotknąć i spowodować, że będzie czuł się obrażony.
Lhasa apso to pies, który chce wszędzie towarzyszyć swojemu właścicielowi i nigdy się nie narzuca. Można go wychować dzięki wyrozumiałej konsekwencji. Lhasa apso jest idealnym psem do mieszkania, uwielbia długie spacery i wędrówki. Łatwo się przystosowuje, mieszka równie chętnie z samotnymi ludźmi, którzy zechcą się nim zajmować, jak w rodzinie, ponieważ pies ten nie potrafi się nudzić.
Zalety i wady lhasa apso
Zalety
- Długowieczność – osy te często żyją długo, nawet do 15 lat i więcej, co oznacza, że mogą być towarzyszami przez wiele lat.
- Niewielkie rozmiary – są małe, łatwo je przewozić i mogą mieszkać w małych mieszkaniach bez problemu.
- Odporność na chłód – ich długa i gęsta sierść zapewnia dobrą ochronę przed zimnem.
- Wierny towarzysz – te psy są lojalne i silnie przywiązują się do swoich właścicieli.
- Ostrożność – mają wrodzoną ostrożność wobec obcych, szybko alarmują szczekaniem na widok obcego.
Wady
- Wymagająca pielęgnacja sierści – ich długa sierść wymaga regularnego szczotkowania i pielęgnacji, aby uniknąć splątania i matowienia.
- Upartość – mogą być uparte i niezależne, mogą stanowić wyzwanie w treningu i wymagać cierpliwości od właściciela.
- Potrzeba towarzystwa – źle znoszą samotność, mogą stać się niespokojne i destrukcyjne, jeśli zostają same na długie okresy.
- Skłonność do chorób oczu – ze względu na ich budowę i długą sierść, są podatne na problemy z oczami, takie jak infekcje czy podrażnienia.
- Silny instynkt stróżowania – mogą być zbyt szczekliwe, co może być problematyczne w mieszkaniu w bloku.
Codzienna opieka
W celu zapewnienia lhasa apso zdrowego i długiego życia warto pamiętać o kilku dobrych praktykach w zakresie codziennej opieki nad psem tej rasy.
Żywienie
Z uwagi na to, że lhasa apso jest podatny na nadwrażliwość pokarmową najlepiej wprowadzić do jego żywienia, już od szczeniaka, dietę monobiałkową, karmę hydrolizowaną lub hipoalergiczną. W ten sposób zmniejszych prawdopodobieństwo negatywnych reakcji na pokarm.
Lwi piesek może być karmiony mokrą bądź suchą karmą komercyjną. Dopuszczalna jest również dieta łączona. Pamiętaj jednak, że karmiąc psa tyko karmą mokrą musisz zadbać o higienę jego zębów, gdyż u małych i miniaturowych ras psów dosyć szybko tworzy się kamień nazębny.
Pamiętaj, by karmić psa 3 razy dziennie o stałych porach równymi porcjami karmy. Jeżeli planujesz wyjść z psem na bardzo aktywny spacer to wstrzymaj się z karmieniem na 2 godziny przed wyjściem, a po spacerze daj psu odpocząć przynajmniej godzinę, zanim podasz mu jedzenie, by uniknąć rozszerzenia żołądka.
Pies każdej rasy powinien być żywiony karmą dostosowaną do wieku zwierzęcia, poziomu jego aktywności oraz z uwzględnieniem ewentualnych chorób.
Pielęgnacja
Szczotkowanie lhasa apso to zabieg podstawowy. Lwiego pieska należy szczotkować przynajmniej 2-3 razy w tygodniu. Lista potrzebnych do tego przyborów jest dosyć długa:
- Szczotka włosiana
- Sztoka druciana o gładko zakończonych igłach
- Grzebień metalowy rzadki i średnio gęsty ( 2 i 4 mm)
- Klamerki do podpinania włosów
Psa położonego na bok należy rozczesywać od nóg w kierunku klatki piersiowej. Włosy na tułowiu należy podzielić na kilka warstw i rozczesywać je od najniższej po grzbiet. Rozczesywanie zaczyna się od końcówek włosów i przechodzi do nasady. Po zakończeniu rozczesywania psa można postawić i przeczesać szczotką, a na zakończenie grzebieniem. Każdą rozczesywaną grupę włosów należy osobno spryskać odżywką do szczotkowania.
Lwi piesek powinien być kąpany nawet 2 razy w miesiącu. Psa należy umyć dwa razy, korzystając z szamponu dla psów o długim włosie. Po kąpieli należy nałożyć odżywkę do włosów i spłukać ją po 2-3 minutach.
W ramach cotygodniowych przeglądów należy sprawdzać słabiej wentylujące się oklapnięte uszy, a także oczy, łapy i gruczoły okołoodbytowe. Zęby psa należy szczotkować przynajmniej 3 razy w tygodniu.
pixabay.com/photos/noddy-lhasa-apso-cute-puppy-coco-1103691/
Zdrowie
Mimo że lwi piesek ma gęsty włos, który chroni go przed zimnem i ogólnie pies tej rasy może przeżyć nawet 15 lat, to w kategorii psów rasowych jest jednym z tych, dla którego lista potencjalnych chorób jest bardzo długo. Niestety jest to cena, jaką za tego pięknego psa może być trzeba zapłacić.
Typowe choroby lhasa apso
- Atopia
- Alergia pokarmowa
- Nietolerancja pokarmowa
- Glukokortykoidy (reakcje polekowe w postaci wyłysień)
- Zwężenie odźwiernika
- Guzy gruczołów łojowych
- Wodogłowie
- Gładkomózgowie
- Entropion
- Wypadanie gruczołu trzeciej powieki
- Zaćma
- Dwurzędowość rzęs
- Zatykanie przewodów nosowo-łzowych
- Suche zapalenie spojówki i rogówki
- Dysplazja nerek
- Zapadnięcie tchawicy
Ile kosztuje lhasa apso?
Cena lhasa apso z hodowli waha się od 3000 do 4500 zł. Cena tych psów zależy od renomy hodowli, utytułowanych rodziców oraz starań hodowcy, by szczeniaki były zdrowie i miały zapewnione najlepsze warunki do dorastania.
Koszty utrzymania – tabelka
Koszt zakupu psa z hodowli to dopiero początek wydatków. Drugim dużym wydatkiem będzie skompletowanie wyprawki dla psa, która powinna być gotowa i czekać na przybycie szczeniaka do nowego domu. Miesięczne koszty utrzymania psa przedstawiliśmy poniżej, są one orientacyjne, ponieważ wszystko zależy od jakości produktów, na które się zdecydujesz.
Czynnik | Orientacyjny koszt miesięczny (PLN) |
Karma | 100 – 150 |
Przysmaki | 50 – 100 |
Opieka weterynaryjna | 100 – 300 (bez nagłych wypadków) |
Ochrona przeciw pasożytom | Od 20 zł – w zależności od preparatu |
Akcesoria (zabawki) | 50 – 100 |
Pielęgnacja (kąpiele, strzyżenie) | 50 – 100 |
Łącznie | 370 – 770 |
Pamiętaj, że te koszty są orientacyjne i mogą się różnić w zależności od indywidualnych potrzeb psa, jego stanu zdrowia, a także od cen lokalnych. Dodatkowo, w przypadku nagłych wypadków lub chorób, koszty weterynaryjne mogą znacząco wzrosnąć. Warto również uwzględnić koszty związane z szkoleniem, które mogą być istotne zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia psa.
Jak wybrać hodowlę?
Chcąc wybrać najlepszą hodowlę lhasa apso zacznij od Związku Kynologicznego w Polsce. Na stronie zkwp.pl, znajdziesz adresy regionalnych oddziałów. We właściwym dla Twojego miejsca zamieszkania możesz poprosić o listę zarejestrowanych hodowli wybranej rasy psów.
Przed podjęciem decyzji o wyborze hodowli, zapoznaj się z informacjami zawartymi na jej stronie internetowej. Zwróć uwagę na osiągnięcia suki hodowlanej i reproduktora, a także na częstotliwość pojawiania się kolejnych miotów. Nie zapomnij poszukać opinii innych miłośników rasy, które pomogą Ci ocenić wybraną hodowlę.
Ważne jest, abyś odwiedził hodowlę osobiście, aby zobaczyć, jak żyją psy i jakie warunki im się oferuje. Bądź gotowy na pytania od hodowcy, który chce upewnić się, że jego szczenięta trafią w dobre ręce. Przygotuj również własne pytania.
Pamiętaj, że celem hodowli przede wszystkim doskonalenie rasy w oparciu i szeroką wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii, etiologii, zoohigieny, biochemii, a nawet biofizyki. W profesjonalnych hodowlach najważniejsze jest zdrowie kolejnych pokoleń psów.
Jeśli jesteś nowy w temacie, szukaj wsparcia wśród członków ZKwP i doświadczonych hodowców. Wybierając hodowlę, zwróć uwagę na całe środowisko, w jakim psy się wychowują, co wpłynie na wiele lat życia Twojego nowego czworonożnego przyjaciela. Zapoznaj się również z wadami eliminującym szczenięta z dalszej hodowli, które są opisane we wzorcu rasy i upewnij się, że wybrany przez Ciebie szczeniak jest od nich wolny.
FAQ
Czym różni się lhasa apso do shih tzu?
Różnice pomiędzy lhasa apso i shih tzu zauważalne są w wyglądzie zewnętrznym. Lwi piesek powinien mieć 25 cm wysokości w kłebie, a shih tzu ok. 27. Ponadto shih tzu ma nieco bardziej płaską kufę.
Źródła
M. Ceregrzyn (red.), Psy rasowe. Kompendium lekarza weterynarii i hodowcy, MI Polska, Warszawa 2008.
A. Gough, A. Thomas, Predyspozycje rasowe do chorób u psów i kotów, Warszawa 2006.
E.M. Kramer, 250 ras psów, pochodzenie, charakter, utrzymanie, O.W. Multico, Warszawa 2008.
J. Monkiewicz, K. Rogowska, J. Wajdzik, Kynologia. Wiedza o psie, wyd. Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Wrocław 2011.
www.fci.be/en/nomenclature/LHASA-APSO-227.html
dr Mateusz Karatysz
Opiekun buldożki Daisy, borykającej się od wielu lat z problemami zdrowotnymi. Dziennikarz, autor artykułów popularyzujących świadomą opiekę nad psami. Twórca serwisu www.epieski.pl, na którym pisze artykuły na temat zdrowia psów, żywienia, a także ras psów.
